مفهوم کما،غش،تشنج ،علام هیستریکی
در اورژانس با شدت تمام هر روز چندین بار در ساعت به شدت باز و بسیته میشود و عدهای فرد را کشان کشان یا روی تخت به داخل سالن اورژانس می آورند از تمام بدتر اضطراب شدید همراهان بیمارانی است که مدعی هستند بیمارشان غش یا تشنج یا به کما رفته است .کمتر کسی حتی افراد آشنا به علوم پزشکی قادر است خود را به عنوان همراه بیمار در چنین مواقعی خودرا کنترل نماید و طبق آماربیشترین درگیریهای بین کادر نگبهانی ، کادر پرستاری و پزشکی با همراهان بیماران در رابطه با این گونه بیمارانی است که دچار اختلال هوشیاری واقعی یا گذرا یا تیکهای عصبی شده اند .ولی واقعا هرکسی روی زمین بیافتد یا احساس ضعف نماید را میتوان بعنوان غش یا تشنج یا کما به حساب آورد ؟ پاسخ این سوال مهم را میتوان از نظرات دکتر حسن عراقی زاده متخصص بیهوشی و دانشیار دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله دریافت که متعقد است که سادهترین شکلی که مردم، آن را با نام غش کردن میشناسند، وقتی رخ میدهد که به دنبال یک تحریک دردناک شدید یا یک موضوع عاطفی متاثرکننده، شخص دچار افت شدید فشارخون همراه با کند شدن ضربان قلب میشود. این تحریک پاراسمپاتیکی را شاید خودتان هم تجربه کرده باشید. اگر از سوزن و تزریقات آمپول میترسید و یک روز صبح ناشتا مجبور شوید این کار را انجام دهید امکان دارد در همان بیمارستان یا آزمایشگاه غش کنید و برای لحظاتی به خاطر نیاورید چه شده است. این حالت وازو واگال، همان غش کردن موقتی است که با درمان سادهای مانند خواباندن شخص و قرار دادن پاها در سطحی بالاتر از سطح بدن رفع میشود.یکی دیگر از مواردی که میگویند فرد غش کرده، تشنج است که البته در این مورد، منشأ، مغز است. تشنجات صرع معمولا خودبهخود رخ میدهد و خودبهخود هم برطرف میشود. اما در مورد کما باید گفت نوعی بیهوشی عمیق است. کما در اثر یک عارضه یا بیماری جدی ایجاد میشود. معمولا طولانیمدت و گویای آسیب جدی ارگانیک است. از جمله علل آن میتوان به سکتههای وسیع مغز، خونریزیهای مغزی، هایپوکسی مغزی (افت اکسیژنرسانی به مغز)، علل متابولیکی مانند قند خون خیلی بالا یا قند خون خیلی پایین و یا سایر اختلالات الکترولیکی، علل کبدی مانند کمای کبدی و... اشاره کرد.در کما، بخشهایی از مغز به علل مختلفی که بعضی از آنها را نام بردیم آسیب میبیند و هوشیاری از دست میرود اما قلب،ریه، کلیه و کبد کار میکنند و به دلیل کار کردن این اعضای حیاتی هنوز زندگی و زنده بودن شخص وجود دارد اما هوشیاری و شعور از کار افتاده است. این بیهوش ماندن طولانی به شدت ضایعه مغزی بستگی دارد و بسته به آن امکان دارد از هفتهها تا ماهها یا سالها طول بکشد. اما مفهوم بیهوشی کلاسیک که کار متخصص بیهوشی است با همه اینها فرق دارد. این کار توسط داروهای هوشبر انجام میشود و بهطور موقت و کنترلشده، سطح هوشیاری را پایین میآوریم تا به همراه بیدردی بتوانید عمل جراحی را تحمل کنید. این نوع بیهوشی از همه جهت تحت کنترل است و اینکه کی شروع میشود، چه مدت ادامه مییابد و چه موقع خاتمه خواهد یافت، معلوم خواهد بود، در حالی که غش کردن ناشی از اتفاقات گذرایی است که برای سیستم قلبی عروقی ما رخ میدهد.البته باید علاوه برنظرات دکتر حسن عراقی زاده باید تیکهای عصبی با نام بیماران هیستریکی که در اصل از نظر جسمی سالم بوده وناشی از مشکلات خانوادگی یا مالی یا بروز حوادث ناگوارناگهانی در زندگی فردی همچون جدایی و طلاق ،فوت عزیزان ،از دست دادن پول ،و....به آنها نیز اضافه کرد ولی نکته بسیار مهمی که هر روز در اورژانسهاازبین این چهار مورد غش ،تشنج ،کما ،بیماران هیستریکی بیشترین مواردی که برای سیستم درمانی و حفاظتی مشکل ساز گردیده و خبرساز مطبوعات میگردد متاسفانه شبه بیماران هیستریکی هستند که بدون شک هیچ مورد اورژانسی و پزشکی نداشته ولی نه تنها باعث کندی درمان خودشان میشوند از طرفی نیز حتی درمان بیماران دیگر اختلال ایجاد و باعث تشویش و اضطراب شدید همراهان بی خبر از وضعیت واقعی بیمارانشان میگردد .طبق آمار نیز بیشترین درگیری فیزیکی کادر و همراهان نیز بیماران هیستریکی هستند .این بیماران باجزیی ترین توجهات پزشکی قابل درمانند که این مسئله مهم از آموزشی نیز میتواند مورد توجه پزشکان و پرستاران جوان نیز قرار گیرد که در مواجه با این بیماران علاوه بر اطمینان دادن به همراهان بیمار سریعا حداقل کارهای پزشکی را همچون گرفتن علایم حیاتی و دادن آرامبخش به بیمار و هدایت و جداسازی این بیماران از بیماران واقعی اورژانس میتواند از بروز هرگونه عوارض و پیامدهای آتی جلوگیری کند .
http://www.rs272.com/
http://rs272.tarlog.com/
http://rs272.vcp.ir
http://www.sahand272.blogfa.com/
WEST AZERBAIJAN URMIA--Dr.RAHMAT SOKHANI
دکتررحمت سخنی ازارومیه مرکزآموزشی درمانی امام خمینی (ره)
Dr.RAHMAT SOKHANI
حاملگی ناخواسته مهمترین اورژانس جامعه انسانی دکتررحمت سخنی ازارومیه مرکزآموزشی درمانی امام خمینی (ره) Dr.RAHMAT SOKHANI
وقتی کلمه اورژانس مطرح میشود همگان بر این باورند که دم در یک بیمارستانی چند تکنیسین 115 فردی را که دارای جراحات سختی بوده حون آلوده به سرعت از آمبولانس پیاده کرده و به طرف داحل اورژانس بیمارستان حمل میکنند یا تصور افراد از بیمار اورژانسی کسانی است که به کما رفته و بیهوش شده اند هر چند اینگونه بیماران جز بیماران اورژانسی حساب میشوند ولی باید اعتراف کرد که مهمترین اورژانسی خصوصی جامعه انسانی عبارنتداز حاملگی ناخواسته که میتواند عوارض و خسارات جبزران ناپذیری برای بیمار وخانواده و حتی نسل آینده بوجود آورد لذا در این به مطلب بسیارمهم به زبان ساده که توسط همکاران در دانشگاه علوم پزشکی گیلان تهیه شده است علاوه بر سپاسگزاری از این دوستان نظر شما را به مطالعه این مطلب جلب میکنم :
روش اضطراری (اورژانس) پیشگیری از بارداری روشی است که پس از تماس جنسی بدون استفاده از روشهای مطمئن پیشگیری از بارداری یا هر موردی که احتمال بارداری ناخواسته پس از تماس جنسی را داشته باشد استفاده میشود. این روش را نباید بهعنوان یک روش دایمی پیشگیری از بارداری استفاده کرد.
اثربخشی روش
اثربخشی این روش با قرصهای لوونورژسترول حدود 99% و با استفاده از قرصهای ترکیبی حدود 97% است. البته اثربخشی این روش با فاصلهی زمانی تماس جنسی تا آغاز استفاده از روش ارتباط قابل توجهی دارد. هر چقدر این فاصله کوتاهتر باشد، اثربخشی آن بیشتر خواهد بود.
زمان شروع و چگونگی استفاده از روش
بلافاصله یا حداکثرتا 12 ساعت پس از نزدیکی مشکوک به حاملگی ناخواسته دو عدد قرص از یک بستهی دو تایی لوونورژسترول را یکجا بخورید. بهخاطر داشته باشید که هر چه زودتر خوردن قرصها را شروع کنید، امکان موفقیت این روش بیشتر است. چنانچه قرص لوونورژسترول در دسترس نباشد میتوانید از قرص اچ دی (HD) یا ال دی (LD) طبق دستور زیر استفاده کنید:
1- 4 عدد قرص ال دی (LD) را با هم در اولین فرصت خورده و 12 ساعت بعد 4 عدد قرص ال دی (LD) دیگر را نیز با هم بخورید.
2- 4 عدد از قرصهای سفیدرنگ تریفازیک را با هم در اولین فرصت میل کنید و 12 ساعت بعد 4 عدد قرص سفید دیگر را نیز با هم بخورید.
نکات مهم
1-شایعترین عارضهی این روش تهوع و استفراغ است که در قرصهای لوونورژسترول بسیار کمتر از سایر قرصها (ال دی و تریفازیک) است. برای پیشگیری از آن، بهتر است قرصها با شکم خالی خورده نشود.
2-در صورت استفراغ تا 2 ساعت پس از مصرف قرصها، خوردن مجدد قرصها ضروری است.
3- در بعضی موارد ممکن است موجب سردرد وسرگیجه شود که معمولاً در عرض 24 ساعت از بین میرود.
4-در این روش ممکن است قاعدگی بعدی چند روز زودتر یا دیرتر از موعد مقرر اتفاق بیافتد. در صورت تاخیر بیشتر از 7 روز از زمان مورد انتظار در قاعدگی بعدی یا بروز هر مشکل دیگر، به پزشک یا مرکز بهداشتی- درمانی مراجعه کنید.
5- این روش نباید جایگزین یکی از روشهای پیشگیری از بارداری شود و فقط در مواقع اضطراری و حداکثر یک بار در هر سیکل قاعدگی قابل استفاده است.
6- زوجینی که مکرراً ناگزیر از استفاده از این روش میشوند، بهتر است پس از مشاورهی مجدد تنظیم خانواده، روش پیشگیری مطمئن دیگری را انتخاب کنند.
منابع:
الف. دستورالعمل روشهای پیشگیری از بارداری در جمهوری اسلامی ایران
ب. کتابهای مرجع زنان و زایمان و تنظیم خانواده:
1-ویلیامز، 2001
2- نواک، 1996
3- کیستنر، 2001
Family Planning and Reprvoductive Health Care
معاونت بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی گیلان:
دکتر محمد عباسی
رییس گروه بهداشت خانواده
فاطمه نوروزی
کارشناس مسوول امور جمعیتی و تنظیم خانواده
سهیلا بشارتی
کارشناس تنظیم خانواده
http://www.rs272.com/
http://rs272.tarlog.com/
http://rs272.vcp.ir
http://www.sahand272.blogfa.com/
WEST AZERBAIJAN URMIA--Dr.RAHMAT SOKHANI
اورژانس ورود اجسام خارجی در راههای هوایی
دکتررحمت سخنی ازارومیه مرکزآموزشی درمانی امام خمینی (ره) Dr.RAHMAT SOKHANI
مقاله ای که در حال مطالعه میباشید در باره ورود اجسام خارجی به راه های هوایی مخصوصا کودکان نوشته استاد گرامی جناب آقای دکتر هوشنگ گرامی متخصص محترم حلق و گوش وبینی و فلوشیب جراحی سروگردن بوده که مقاله ایشان در سایت خوب پزشکان گیل منتشر گردیده است که با هم به مرور آن می÷ردازیم : جسام خارجی راههای هوایی معضلی تشخیصی و درمانی برای متخصصین گوش، گلو و بینی بهشمار میرود. علیرغم آگاهی عمومی و بهبود مراقبتهای اورژانسی، سالانه 150 کودک بهعلت خفگی حاصل از اجسام خارجی بزرگ که میتواند راه هوایی را بهطور کامل یا نزدیک به کامل ببندد فوت میشوند. اغلب مرگها پیش از اینکه هیچ اقدام خاصی برای بیمار در بیمارستان صورت گیرد رخ میدهد. میزان مرگومیر سالانه ناشی از آسپیراسیون جسم خارجی در امریکا 2000–350 مورد است. شایعترین عامل مرگ بهدنبال آسپیراسیون در بچهها اسباببازیهاست و شایعترین مواد غذایی که عامل مرگ بهدنبال آسپیراسیون هستند شامل هاتداگ، آبنبات و آجیل هستند. میزان مرگومیر جسم خارجی برونش و تراشه حدود 1% است. گرچه نقش متخصص گوش، گلو و بینی پس از ارزیابی بیمار در بخش اورژانس توسط پزشک مراقبتهای اولیه شروع میشود، ولی هر دو آنها باید دید آگاهانهای نسبت به آسپیراسیون اجسام خارجی داشته باشند.بهدلیل مشابهت ناشی از آسپیراسیون جسم خارجی با سایر بیماریها، ممکن است درمان به تاخیر افتد که این امر منجر به ایجاد عوارض میشود.اگرچه سابقهی انتوباسیون راه هوایی به زمان بقراط برمیگردد ولی Killian در سال 1897 اولین کسی بود که از لولهی توخالی برای خارج کردن جسم خارجی استفاده کرد و استفاده از تلسکوپهای Rod-lens از سال 1970 رایج شد.
اپیدمیولوژی
اغلب موارد آسپیراسیون جسم خارجی در کودکان زیر 15 سال اتفاق میافتد. در این گروه سنی تعداد مواردی که با علامت انسداد راه هوایی یا خفگی در اورژانس تحت درمان قرار میگیرند حدود 9/29 در هر صد هزار نفر جمعیت عمومی است. بیشترین شیوع در گروه سنی 3-1 سال است و بیش از 25% موارد کودکان کمتر از یک سال هستند.بهدلایل مختلفی در این گروه سنی میزان آسپیراسیون جسم خارجی بیشتر است: برای له کردن مناسب غذا دندان ندارند، در مکانیسم بلع آنها تطابق کامل وجود ندارد و بسته شدن یا بالا آمدن حنجره در هنگام بلع بهطور کامل صورت نمیگیرد. علاوه بر این، کودک در این سنین تمایل دارد اشیای مختلف را وارد دهان کند و همچنین موقع غذا خوردن راه برود یا بازی کند.کودکان بزرگتر یا بالغین ممکن است نقایص آناتومیک یا نورولوژیک داشته باشند.بیشترین گروهی که در معرض خطر آسپیراسیون جسم خارجی هستند کودکان 3-1 سال و افراد بالای 70 سال هستند. آسپیراسیون اتفاقی اشیا در پسرها دو برابر شایعتر است. مواد گیاهی 80-70% موارد جسم خارجی را تشکیل میدهد و شایعترین مواد شامل بادام زمینی، دانهی هندوانه و تخم کدو است. اجسام پلاستیکی 15-5% موارد آسپیراسیون را تشکیل میدهد و اغلب بهدلیل رادیولوسنت بودن و عدم ایجاد واکنش در بدن دیرتر تشخیص داده میشود. در کشورهای مختلف با توجه به فرهنگ غذایی آنها اجسام خارجی متنوعی میتوانند مشکلآفرینی کنند.در بزرگسالان مواد گیاهی، گوشت و استخوان شایعترین مواد هستند و در درجات بعدی وسایل و مواد بهکار رفته در دندان را میتوان نام برد. در مواردی نیز آسپیراسیون دندان بهدنبال تروما دیده میشود.اغلب اجسام خارجی راه هوایی در برونش مستقر میشود. اجسام بزرگتر در حنجره و نای گیر میکند و باعث انسداد کامل و یک اورژانس حاد میشود.اغلب اجسام خارجی برونش در بالغین در برونش اصلی راست قرار میگیرد که بهدلیل محل قرارگیری کارینا و زاویهی خاص آن است. در برخی مطالعات شیوع اجسام خارجی برونش راست و چپ در اطفال مساوی ذکر شده است.
انسداد حاد راه هوایی
انسداد کامل راه هوایی ناشی از اجسام خارجی یک اورژانس واقعی بهشمار میآید.
البته افزایش آگاهی عمومی و دسترسی به پرسنل اورژانس بهطور قابل توجهی میزان مرگومیر ناشی از انسداد حاد راه هوایی را کاهش داده است. مهمترین فاکتور در کاهش مورتالیتی، شناسایی فردی است که دیسترس حاد راه هوایی دارد. سرفه و تهوع در انسداد نسبی دیده میشود.
توصیههایی که برای برخورد با افراد مراجعه کننده با حالت خفگی بیان میشود شامل موارد زیر است:
1- در کودکان کمتر از یک سال توصیه میشود که به پشت کودک ضربه زده و به قفسهی سینه فشار آورده شود.
2- در کودکان بزرگتر از یک سال فشار دادن آرام به شکم در وضعیت خوابیده به پشت.
3/ در بزرگسالان توصیه میشود بیمار به وضعیت خوابیده، نشسته یا ایستاده باشد و از مانور Heimlich استفاده شود که در آن فشار به زیر دیافراگم وارد میشود.
ضربه زدن به پشت یا فشار به شکم در افراد با انسداد نسبی ممکن است موجب انسداد کامل شود و بنابراین توصیه نمیشود.
تشخیص
در اکثر موارد با گرفتن شرح حال تشخیص داده میشود. در بالغین آسپیراسیون بهصورت حالت خفگی بهدنبال خوردن و یا نگه داشتن جسم خارجی در دهان رخ میدهد. همچنین در بزرگسالان وقتی که فرد دیسترس تنفس بهدنبال استفاده از داروهای آرامبخش، الکل یا تروما دارد باید به جسم خارجی شک کرد.
علایم
در فردی که سرفهی شدید، دیسترس تنفسی و حالت خفگی حاد داشته باشد باید به آسپیراسیون جسم خارجی فکر کرد. در بچههایی که برای آسمی که تازه پیدا شده یا بهعلت برونشیت و پنومونی تحت درمان قرار میگیرند ولی پاسخ لازم داده نمیشود باید احتمال وجود جسم خارجی مورد نظر باشد بهخصوص اگر خسخس یکطرفه داشته باشند. به بیان دیگر، علایم آسپیراسیون جسم خارجی میتواند مشابه پنومونی، خروسک یا آسم باشد.با شروع خسخس سینه در کودک باید به آسپیراسیون جسم خارجی شک کرد.
از نظر بالینی برای آسپیراسیون جسم خارجی سه مرحله در نظر میگیرند:
1- فاز اولیه: شامل حالت خفگی، تهوع و سرفههای حملهای یا انسداد راه هوایی که در زمان آسپیراسیون رخ میدهد.
2- فاز بدون علامت: که با استقرار جسم خارجی در محل علایم کاهش مییابد. این فاز میتواند ساعتها تا هفتهها ادامه یابد.
3- فاز عوارض: که در اثر انسداد، خراشیدگی و عفونت، خونریزی از راه تنفس، عفونت ریه، کلاپس ریه، آبسه یا تب رخ میدهد.
بهطور کلی شرح حال و معاینه مهمترین راه تشخیص است.
اجسام خارجی حنجره
اجسام خارجی در حنجره ممکن است وضعیت اورژانسی پیش بیاورند که لازم باشد برای حفظ حیات بیمار پیش از انتقال به بیمارستان اقداماتی صورت گیرد. اجسام خارجی با شکل نامنظم و قرارگیری در وضعیت عمودی باعث انسداد نسبی میشود و اجازهی عبور هوا از کنار خود را میدهد. ادم ثانویهی حنجره ممکن است باعث انسداد کامل شود. این افراد علایم انسداد و خشونت صدا دارند. تاخیر در تشخیص منجر به عوارض میشود (تصویر 1).
اجسام خارجی تراشه
این افراد علایم مشابهی دارند اما معمولاً خشونت صدا ندارند (تصویر 2).
تصویر 2
اجسام خارجی برونش
90-80% موارد جسم خارجی راههای هوایی را شامل میشود. بیماران با تریاد سرفه، خسخس سینه و کاهش صداهای تنفسی مراجعه میکنند. این تریاد در 65% موارد دیده میشود و در 95% موارد حداقل یکی از علایم وجود دارد. در فاز بدون علامت، بهعلت از بین رفتن علایم احتمال برطرف شدن مشکل داده میشود که این امر باعث تاخیر در تشخیص میگردد. معمولاً بروز ناگهانی خسخس سینه، بهخصوص وقتی یکطرفه باشد، مطرح کنندهی جسم خارجی برونش است. گاهی بهعلت ماهیت گیاهی (مثل حبوبات) جسم خارجی میتواند متورم شود یا واکنش و التهاب مخاط اطراف ایجاد کند و باعث انسداد کامل و در نتیجه کلاپس لوب درگیر شود (تصویر 3).
تصویر 1-3
تصویر 2-3
تشخیصهای افتراقی
از تشخیصهای افتراقی آسپیراسیون جسم خارجی میتوان موارد زیر را نام برد:
- برونشیت
- پنومونی: شامل پنومونی آسپیراسیون و پنومونیهای ویرال، باکتریال یا مایکوپلاسمایی
- آسم حاد
- انسداد راه هوایی
- برونشیولیت
- کروپ
- اپیگلوتیت.
ارزیابیهای رادیولوژیک
در اجسام خارجی حنجره و تراشه روش انتخابی، گرافی خلفی- قدامی و لترال نسج نرم گردن است و عکس سینه پیش از هر گونه اقدامی گرفته میشود.
در اجسام خارجی برونش، رادیوگرافی میتواند نرمال باشد و آمفیزم انسدادی (پرهوایی ریه) بهعنوان علامت زودرس یا آتلکتازی (Consolidation) بهعنوان علامت دیررس وجود داشته باشد (تصویر 4). حتی اگر شرح حال و معاینه قویاً جسم خارجی را مطرح کند باز هم باید گرافی خلفی- قدامی و لترال سینه انجام شود. در ضمن عکس قفسهی سینه در دم و بازدم نیز کمک خواهد کرد. اجسام خارجی کوچک ممکن است در رادیوگرافی مشخص نشود.آسم و موکوس پلاک میتواند در رادیوگرافی مشابه جسم خارجی باشد. در یک بررسی 35% افراد با جسم خارجی، گرافی نرمال داشتند. در بیمارانی که مشکوک به وجود جسم خارجی هستند انجام آندوسکوپی بسیار بااهمیت است چون رادیوگرافی منفی برای رد کردن وجود جسم خارجی کافی نیست.جدیداً CT بهعنوان روش تصویربرداری انتخابی در بیماران Stable با شک به آسپیراسیون مطرح است، خصوصاً در مورد اجسامی که اوپاک نیستند. CT روش دقیقی در شناسایی و لوکالیزه کردن اجسام خارجی است و زمانی که گرافیهای ساده کمک نکند، میتواند مورد توجه قرار گیرد.
تصویر 4: پرهوایی ریه بهدنبال جسم خارجی
اقدامات درمانی
اغلب مراجعهکنندگان به بیمارستان فاز حاد را گذراندهاند و دیسترس تنفسی ندارند. در مواردی که دیسترس تنفسی وجود دارد اقدامات اولیه شامل اکسیژن یا حتی انتوباسیون است. گرافی استاندارد خلفی- قدامی و لترال سینه برای خارج کردن جسم خارجی کمک میکند.خارج کردن جسم خارجی با برونکوسکوپی روش ارجح برای اجسام خارجی تراشه و برونش است.سایز و نوع آندوسکوپ با توجه به سن بیمار و محل جسم خارجی انتخاب میشود. برای کودکان، برونکوسکوپی تحت بیهوشی عمومی و در اتاق عمل انجام میشود. بزرگسالان ممکن است برونکوسکوپی را درحالت بیداری و تحت بیحسی با اسپری لیدوکایین (4%) تحمل کنند. وسایل باید برای انجام عمل، مناسب و کافی باشد و همهی اعضای تیم آندوسکوپی ورزیده باشند تا عارضهای ایجاد نشود. در صورتی که مراکز مجهز یا پرسنل کارآزموده وجود نداشته باشد، باید بیمار به مرکز بالاتر و مجهزتر ارجاع شود. دادن استرویید و آنتیبیوتیک پیش از عمل باعث کاهش عوارض از قبیل ادم و عفونت راه هوایی میشود.
عوارض
پیش از قرن بیستم میزان مرگومیر بهدلیل اجسام خارجی بالا بود. در یک بررسی ارایه شده در سال 1882 در 937 مورد برونکوتومی 27% مورتالیتی وجود داشت. در حال حاضر این میزان به 2% یا کمتر رسیده است.اغلب عوارض بهدلیل تاخیر در تشخیص و درمان است. تشخیص زودرس رابطهی مستقیم با کاهش عارضه دارد.اجسام خارجی لارنگوتراکئال در 45% موارد با عوارض ماژور همراه هستند و 67% عوارض بهدلیل تاخیر بیش از 24 ساعت ایجاد میشود. پنومونی و آتلکتازی شایعترین عوارض بهدنبال خارج کردن جسم خارجی است و درمان آنتیبیوتیک و فیزیوتراپی در این موارد کمککننده است. از عوارض دیگر میتوان خونریزی، پنوموتوراکس، ادم و التهاب حنجره را نام برد. ممکن است بافت جوانهای و تنگی در محل جسم خارجی ایجاد شود که بهعنوان عارضهی طولانیمدت در نظر گرفته میشود.
دکتر هوشنگ گرامیجراح و متخصص گوش، گلو، بینی فلوشیپ جراحی سر و گردن
http://www.rs272.com/ http://www.sahand272.blogfa.com/ WEST AZERBAIJAN URMIA--Dr.RAHMAT SOKHANI
http://rs272.tarlog.com/
http://rs272.vcp.ir
عوارض بلع باتری های کوچک اسباب بازی
دکتررحمت سخنی ازارومیه مرکزآموزشی درمانی امام خمینی (ره)
Dr.RAHMAT SOKHANI
عضو مرکز تحقیقات گوش ، گلو و بینی دانشگاه علوم پزشکی مشهد بروز عوارض شدید گوارشی را از عوارض بلع باتری های کوچک اسباب بازی های غیر استاندارد در کودکان عنوان کرد .به گزارش وب دا ، دکتر محمد رضا شریفیان اظهار داشت : یکی از مسائل شایع که عموما در بین اطفال دیده می شود بلع یا آسپیراسیون اجسام خارجی بخصوص باتری های ساعتی است که می تواند به سرعت موجب وخیم شدن حال بیمار وتهدید کننده حیات وی باشد.دانشیار دانشگاه علوم پزشکی مشهد با بیان اینکه در میان اجسام خارجی ، قطعات ریز اسباب بازی ها بخصوص باتری های ساعت به دلیل در دسترس بودن کودکان بیشتر به چشم می خورد افزود : به خانواده ها توصیه می شود از خرید اسباب بازی های غیر معتبر و غیر استاندارد ،و نیز نامناسب برای سن کودک خود داری کنند.عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد درج و توجه به علایم اخطار دهنده بر روی اسباب بازی را امری ضروری عنوان کرد و گفت : باتری های ساعتی به دلیل مواد قلیایی بسیار بالا اگر پس ازبلع در مری کودک باقی بماند می تواند باعث سوراخ شدن آن و عوارض شدید گوارشی وحتی در یک بازه زمانی 4تا6 ساعته منجر به فوت کودک شود.استادیارگروه گوش وگلو و بینی دانشگاه علوم پزشکی مشهد نیز در مصاحبه با خبرنگار وبدا با اشاره به اینکه با توجه به افزایش مراجعین با عارضه ورود جسم خارجی در راههای هوایی به اورژانس ها، ارتقاء آگاهی والدین در خرید اسباب بازی ها و توجه به سلامت کودکان امری ضروری است .اظهار داشت : اولین گام در افزایش ایمنی کودک در زمان بازی ،عدم دسترسی کودک به قطعات کوچک و ریز ،به خصوص اسباب بازیهایی است که قطعات ریز و قابل جداشدن دارند.دکتر احسان خدیوی خاطر نشان کرد : والدین در صورت مواجهه با بلع جسم خارجی توسط کودکشان با حفظ آرامش و پرهیز ار هرگونه اقدام خود سرانه فرزند خود را به مراکز درمانی تخصصی گوش و حلق و بینی انتقال دهند .عضو مرکز تحقیقات گوش ، گلو و بینی دانشگاه علوم پزشکی مشهد گفت : اگر پس از معاینه کودک محل باتری در بینی یا گوش قابل دسترسی و مشاهده باشد باید توسط متخصص خارج شود در غیر این صورت با انجام رادیوگرافی محل آن را پیدا کرده و سریعا اقدام به خارج نمودن آن نمایند.عضو مرکز تحقیقات گوش و حلق بینی دانشگاه علوم پزشکی در پایان به والدین توصیه کرد : اگر پس از بلع یا آسپیراسیون جسم خارجی حال بیمار بحرانی نیست هیچ اقدامی انجام نداده وبه متخصص مراجعه کنند ، از مراجعه به افرادی که تخصص ، تبحر و تجربه کافی ندارند اکیدا خودداری کنند و حمله چوکینگ را جدی بگیرید.گفتنی است :چوکینگ در اصطلاح به حمله ای اطلاق میشود که کودک به یکباره دچار سرفه های شدید، کبودی لب ها و مشکل شدن تنفس و گاها تهوع و استفراغ شده و بعد از چند لحظه به دلیل جدا شدن جسم خارجی از محل تحریک کننده علایم بهبود می یابد . باید توجه داشت از بین رفتن علایم ظاهری دلیل بر خروج جسم خارجی نیست و میتواند در طولانی مدت عوارض زیادی را برای کودک به همراه داشته باشد لذا در مورد هر کودکی که دچار حمله چوکینگ میشود حتماجهت بررسی از نظر وجود جسم خارجی باید با متخصص مربوطه مشورت شود، حتی اگر در ظاهر بی علامت باشد
http://www.rs272.com/ http://www.sahand272.blogfa.com/ WEST AZERBAIJAN URMIA--Dr.RAHMAT SOKHANI
http://rs272.tarlog.com/
http://rs272.vcp.ir
معرفی سایت دکتر بهروز هاشمی متخصص طب اورژانس
نوشته :دکتررحمت سخنی ازارومیه مرکزآموزشی درمانی امام خمینی (ره)
Dr.RAHMAT SOKHANI
در راستای سیاستهای آموزشی سایت طب اورژانس بر آن شدم که با معرفی همکاران پزشکی که در زمینه طب اورژانس دارای فعالیت دارند به ارتباط متقابل مخاطبین سایت با متخصص این رشته تنوع و سرعت بخشیده و گام دیگری در ارتقا ء سلامت عمومی و آموزش دانشجویان و علاقمندان رشته پزشکی برداشته باشم .م برای همین منظور به معرفی سایت بسیار خوب آقای دکتر بهروز هاشمی متخصص طب اورژانس می پردازم .آقای دکتر بهروز هاشمی متخصص طب اورژانس به شماره نظام پزشکی 83638 فارغ التحصیل دانشگاه علوم پزشکی ایران که هم اینک به عنوان عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی مشغول به کار هستند دارای سایتی با آدرس http://83638.persianblog.ir/ بوده و در این دارای مقالات عمومی و تخصصی بسیاری در زمینه حوداث و اورژانسهای مختلف از قبیل مسمومیتها،حوداث و اورژانسهای اطفال ،گاید لاینهای آموزشی ،تاریخ چه اورژانس ها ،قوانین و دستور العملهای مهم اورژانس و پزشکی ،داستانهای و خاطرات پزشکی شخصی و تجربیات پزشکی ،مقایسه طب اورژانس در اطفال و بزرگان ،داروشناسی ،کاریکاتورهای پزشکی و....میباشند .ایشان در این سایت در مقالاتی نیز به آموزش دانشجویان و پزشکان دیگر مبادرت ورزیده است .عمده تحقیقات و علاقه شخصی ایشان در زمینه مسمومیت است. فعالیت ایشان در این سایت به سال هزار سیصد وهشتاد و هشت شمسی مربوط شده و تا به امروز نیز در این رشته فعال بوده و در این سایت به انتشار مقالات مهم طب اورژانس می پردازد .اینجانب نیز به همکار پرتلاش آروزی موفقیت روز افزون داشته واز تمام علاقمندان سایت دعوت مینمایم به سایت آقای دکتر بهروز هاشمی جهت ارائه سوالات و مشاوره و طرح نظرات خود مراجعه نمایند .
http://www.rs272.com/ http://www.sahand272.blogfa.com/ WEST AZERBAIJAN URMIA--Dr.RAHMAT SOKHANI
http://rs272.tarlog.com/
http://rs272.vcp.ir
شایعترین اورژانسهای رشته کودکان
دکتر رحمت سخنی از مرکز آموزشی درمانی امام خمینی(ره) ارومیه
Dr.RAHMAT SOKHANI
بصورت اجمالی در مقاله زیر به شایعترین بیماریها و حوادثی که تهدید کننده سلامتی کودکان و نوزادان است میپردازیم مقالات دیگر در آینده بصورت کامل به شرح هر کدام از آنها خواهیم پرداخت :
1) دیسترس تنفسی:
دیسترس تنفسی به معنی اشکال در نفس کشیدن و نیاز به اکسیژن بیشتر است. دلایل ایجاد اشکال در تنفسی شامل گیر افتادن غذا یا حجم در گلو، آسم، عفونت یا ذاتالریه یا پنومونی است.
علایم دیسترس تنفسی شامل سرفه، خسخس سینه، نفس کشیدن به سختی و استفاده از عضلات گردن و قفسهسینه برای کمک به نفس کشیدن بهتر است. کبود شدن و خرخر از نشانههای دیگر است.
در این صورت:- تعداد نفسها بیش از 50 تا 60 تا در دقیقه است- کبودی مخصوصا در اطراف دهان- بیماری به جای بهتر شدن بدتر میشوداگر این علایم در کودکتان ایجاد شد، سعی نکنید کودک را سوار ماشین کنید، آمبولانس خبر کنید آمبولانسها دارای وسایل مجهز به دستگاه اکسیژن هستند و با ایمنی کامل کودک را به بیمارستان منتقل میکنند.
2) شکستگی استخوان:
شکستگی استخوان هم یک مورد اورژانس در کودکان است. وقتی صدمهای به کودک وارد میشود و استخوان بدنش میشکند اگر چه حیاتش تهدید نمیشود اما کودک باید فورا به بیمارستان منتقل شود. والدین میتوانند با رعایت احتیاط کودک را سوار خودرو کرده و او را منتقل کنند اما بهتر است با اورژانس تمام بگیرند. بنابراین وقتی شکستگی خیلی شدید است که درد قابل کنترل نیست. یا وقتی استخوان از پوست خارج شده است یا تصادف طوری بوده که ضربه سر و گردن وارد شده است حتما باید به اورژانس خبر داد.
3) استفراغ و اسهال
استفراغ همراه اسهال یک مورد اورژانس در کودکان است چرا که میتواند سبب کمآبی کودک شود،اگر کودک قادر نیست چیزی را در دهان و معده نگه دارد یا دچار اسهال شدید است، نشانههای کمآبی را بررسی کنید، اینها شامل چشمهای گودافتاده، دهان خشک و کاهش میزان ادرار است.- کودک به شما پاسخ نمیدهد- انقباضهای شدید و درد شکمی وجود دارد. البته درد شکم ممکن است با آپاندیسیت یا سنگ کلیه هم ارتباط داشته باشد.
4) صرع و تشنج در نوزادان و نوپایان:
افزایش سریع دمای بدن میتواند سبب تشنج شود. بسیاری از تشنجها مرتبط تب فورا خاتمه پیدا میکند و اورژانس نیست در هر حال وقتی کودک دچار تشنج مرتبط تب درگذشته شده حتما آن را جدی بگیرید و حتما این موضوع را با پزشک در میان بگذارید. اگر تشنج بعد از 3 تا 5 دقیقه متوقف نشد .اگر کودک دچار اشکال در تنفس و کبودی شد حتما با اورژانس تماس بگیرید.
5) زمین خوردن :
افتادن و زمین خوردن از ارتفاع میتواند موجب صدمه به سر، نخاع یا ارگانهای داخلی شود اگر به آسیب به این قسمتها شک کردید با کودک صحبت کنید تا مطمئن شوید به طور صحیح به سوالاتتان پاسخ میدهد.اگر- کودک بیش از یک بار استفراغ کرد- هوشیاریاش را از دست داد- از کرخی یا سوزنسوزن شدن شکایت داشت- به صدمههای داخلی مشکوک شدید- به صدمه به سر، گردن و نخاع شک کردیدحتما به اورژانس زنگ بزنید.
6) بریدگیها خونریزیها :
اگر کودکتان دچار خونریزی شد، روی قسمت زخمی را محکم فشار دهید و زخم را کاملا بررسی کنید. کودکانی که زخمشان با چسب بسته شده و خونریزی کم میشود را میتوان با ماشین شخصی به بیمارستان برد. اگر کودک مبتلا به اختلالهای خونریزیدهنده است و دچار بریدگی و زخم شدهو اگر خونریزی بند نمیآید حتما به اورژانس اطلاع دهید.
7) مسمومیتها:
مسموم شدن کودکان سناریوی ترسناکی است. کودک به سراغ کابینت داروها میرود و شربت یا قرص خطرناکی را میخورد. اولینکاری که باید پس از وقوع مسمومیت رخ میدهد اطلاع به مرکز مسمومیتها یا اورژانس است.
http://www.rs272.com/
http://rs272.tarlog.com/
http://www.sahand272.blogfa.com/
WEST AZERBAIJAN URMIA--Dr.RAHMAT SOKHANI
اورژانسهای آسیب طناب نخاعی
دکتر رحمت سخنی از مرکز آموزشی درمانی امام خمینی (ره) ارومیه
آسیب نخاعی عبارت از صدمه ای است که به طناب نخاعی وارد می گردد. آسیب نخاعی ممکن است به صورت مستقیم دراثرضایعه خود نخاع به وجودبیاید، یا اینکه بطورغیرمستقیم به دلیل آسیب استخوانها ، بافتها یا عروق خونی اطراف آن ایجاد شود.
علل
هرنوع عاملی که باعث صدمه به نخاع شودمی تواند آسیب نخاعی رابه وجودآورد. تصادفات وسائط نقلیه ، سقوط ، آسیب های ورزشی ( به خصوص شیرجه درآب های کم عمق) ، حوادث صنعتی وحین کار، جراحات حاصل از شلیک گلوله، درگیری های بدنی وسایرعوامل می توانند ضایعات نخاعی را فراهم آورند.
اگرضایعه وارده به نخاع کوچک باشد ، می تواندباعث ضعیف شدن آن گردد.( ازجمله ضایعات نخاعی حاصل ازآرتریت روماتوئید یا استئوپروزیس ). یا اینکه ممکن است کانال نخاعی که ازنخاع حفاظت می کند ، به دلیل فرآیند طبیعی افزایش سن بیش ازحد دچارتنگی شود.( استنوزیس نخاعی ) ضربات مستقیم نظیربریدگی ها می توانند درطناب نخاعی ایجادشوند ، به خصوص اگراستخوانها یا دیسکها آسیب دیده باشند. خردشدن استخوان ها ( برای مثال خرد شدن مهره ها ی ستون فقرات ) یا پارگی فلزات (مانند تصادفات رانندگی ) می توانند باعث بریدگی یا آسیب طناب نخاعی شوند.
آسیب های مستقیم نیزمی توانند درصورت کشیده شدن طناب نخاعی ، اعمال فشارهای جانبی یا فشردگی ستون فقرات ایجاد شوند. این مشکلات می توانند درصورت پیچ خوردگی بیش ازحد سر،گردن یا پشت به هنگام تصادفات به وجود آیند.
خونریزی ، انباشته شدن مایعات و تورم درنواحی داخلی ویا خارجی نخاع ( اما درداخل کانال نخاعی ) می تواند ایجاد شود. تجمع خون یا مایعات می تواند باعث فشاربرطناب نخاعی و آسیب آن گردد.
اکثرآسیبهای نخاعی درافرادجوان وسالم اتفاق می افتد. مردان بین 15 تا 35 سال بیشترین مبتلایان را تشکیل می دهند. میزان مرگ ومیردرنوجوانان دچارضایعات نخاعی بیشتراست .
ازجمله عوامل خطرمی توان به شرکت درفعالیتهای بدنی خطرناک ، عدم استفاده ازتجهیزات ایمنی به هنگام کار یا بازی ، یا شیرجه زدن درآبهای کم عمق اشاره نمود.
درافرادمسنی که مهره های ستون فقرات آنان (به دلیل پوکی استخوانها) ضعیف شده است ،احتمال ابتلا به ضایعه نخاعی زیاداست. بیماران مبتلا به یکسری عوارض پزشکی نیزکه آنان رامستعد سقوط حاصل ضعف یا بی حسی می کنند،(ازجمله سکته مغزی ) ممکن است درمعرض آسیب نخاعی قرار بگیرند.
علائم آسیب نخاعی متفاوت بوده و تاحدی بسته به محل ضایعه دارد. بطورکلی آسیب ها ی نخاعی باعث ضعف و ازبین رفتن حس درپائین سطح ضایعه می گردند. شدت علائم نیزبه کامل ( آسیب دیدگی کامل نخاع) یا ناقص بودن ( تنها قسمتی
طناب نخاعی درپائین اولین مهره کمری امتدادپیدانمی کند، به همین دلیل ضایعات پائین ترازاین سطح موجب آسیب نخاعی نمی گردند.اما صدمه دیدن ریشه های عصبی دراین ناحیه می تواند باعث سندرمی بنام کا اودا ایکواینا (cauda equine syndrome) شود.
آسیب های ناحیه گردن (ونزدیک گردن)
وقتی که آسیب نخاعی در نزدیکی گردن رخ دهد، عوارض حاصل ازآن می تواند دردست ها وپاها تاثیر بگذارند. ازجمله مهمترین تاثیرات ضایعات گردنی عبارتند از:
- مشکلات تنفسی ( حاصل فلج شدن عضلات تنفسی)
- ازبین رفتن کنترل ادرار و دفع مدفوع ( که می تواند یبوست ، بی اختیاری و اسپاسم مثانه را به دنبال داشته باشد).
- بی حسی
- تغییرات حسی
- اسپاستیسیتی ( افزایش انقباضات وگرفتگی های عضلانی)
- درد
- ضعف و فلج
آسیبهای سینه ای (سطح قفسه سینه )
موقعی که آسیب نخاعی درسطح قفسه سینه اتفاق بیافتد، اثرات آن رامی توان برروی پاها مشاهده نمود.که مهمترین آن شامل :
- مشکلات تنفسی ( ناشی ازفلج شدن عضلات تنفسی)
- ازبین رفتن کنترل ادرار و دفع مدفوع ( که می تواند یبوست ، بی اختیاری و اسپاسم مثانه را به دنبال داشته باشد).
- بی حسی
- تغییرات حسی
- اسپاستیسیتی ( افزایش انقباضات وگرفتگی های عضلانی)
- درد
- ضعف و فلج
آسیب دیدگی نخاع درنواحی گردن یا قسمتهای فوقانی قفسه سینه:
می تواند باعث مشکلاتی در فشار خون ، تعریق غیرعادی وایجاداختلال دردمای طبیعی بدن گردد.
آسیبهای کمری - خاجی ( نواحی تحتانی پشت )
موقعی که آسیب نخاعی درسطوح کمری ایجاد شود، میزان تاثیرآن برروی پاها متفاوت خواهدبود. اما مهمترین اثرات آن عبارتنداز:
- افت درکنترل ادرارودفع مدفوع (که می تواند یبوست ، بی اختیاری و اسپاسم مثانه را به دنبال داشته باشد).
- بی حسی
- درد
- تغییرات حسی
- اسپاستیسیتی ( افزایش انقباضات وگرفتگی های عضلانی)
- ضعف و فلج
معاینات و آزمایشات
آسیب نخاعی یک فوریت پزشکی محسوب می شود ولازم است که سریعا" موردرسیدگی قرارگیرد.
مسئولین مراقبتهای پزشکی یکسری معاینات ازجمله معاینات مربوط به وضعیت اعصاب را انجام می دهند. این معاینات می توانند به تشخیص محل دقیق ضایعه که قبلا" نامشخص بوده کمک کنند. امکان داردبعضی از واکنش های مصدومین غیرطبیعی یا ازبین رفته باشد.اما به محض اینکه میزان ورم کاهش پیداکند، برخی واکنش ها می توانند به حالت عادی برگردند.
هنگام آسیبهای نخاعی آزمایشات زیررامی توان تجویزنمود:
- سی تی اسکن یا ام.آر.آی نخاع می تواند موقعیت ومیزان ضایعه رانشان داده ومشکلاتی مانند لخته های خون (هماتوم ) رامشخص نماید.
- میلو گرام ( عکسبرداری ازنخاع با اشعه ایکس بعدازتزریق ماده رنگی ) ممکن است در برخی موارد ضرورت داشته باشد.
- آزمایش تحریک میزان توانائی حسی بدن (SSEP ) یا تحریک مغناطیسی نیزمی تواندعبور علائم عصبی راازطناب نخاعی مشخص نماید.
- عکسبرداری نخاع با اشعه ایکس می تواند شکستگی مهره های ستون فقرات یا صدمات وارده به آنهارانشان دهد.
درمان آسیبهای طناب نخاعی
همانطورکه اشاره شد آسیب نخاعی یک فوریت پزشکی است که به منظورکاهش اثرات طولانی مدت آن باید دراسرع وقت موردتوجه قرارگیرد. بنابراین فاصله زمانی بین بروزضایعه واجرای اقدامات پزشکی ، عامل بسیارمهمی دراثرات حاصل ازآن محسوب می گردد.
جهت کاهش میزان ورم که ممکن است باعث آسیب نخاع شود ، ازکورتیکواستروئیدها از جمله دگزامتازون یا متیل پردنیزولون استفاده می شود.اگرنخاع دراثر توده ای (مانند هماتوم یا تکه ای از استخوان شکسته شده ) تحت فشارباشد، قبل ازآسیب دیدن کامل اعصاب نخاعی، بایستی با آزاد نمودن فشار، احتمال فلج راکاهش داده ویا از بین برد. بهتراست که مصرف کورتیکوستروئیدها بلافاصله بعدازآسیب نخاعی مورداستفاده قرارگیرند.
ممکن است به منظورخارج کردن مایعات یا بافت هایی که به نخاع فشارواردمی کنند، نیاز به جراحی باشد.
( لامینوکتومی برای کاهش فشار). امکان دارد برای خارج نمودن تکه های استخوانها ، دیسک ها یا اشیای خارجی ویا برای تثبیت مهره های شکسته شده ( با استفاده ازروشهای جوش خوردن استخوان ها یا تعبیه قطعات سخت افزاری) نیازبه جراحی ضرورت پیداکند.
ممکن است لازم باشد برای بهبودی استخوان های تحمل کننده وزن بدن استراحت مطلق دربستر تجویزشود. وضعیت آناتومیکی خیلی مهم است. کشش نخاعی (SPINAL TRACTION) ممکن است باعث کاهش جابجائی شده یا می تواندباعث بی حرکت سازی نخاع گردد. جمجمه باید با استفاده از TONG ( بریسهای فلزی که روی جمجمه قرارگرفته و به وزنه های کششی متصل شده یا روی بدن مهارمی گردند).
درمان مشتمل بردرمان اسپاسمهای عضلانی ، مراقبت ازپوست و مشکلات دفع ادرارومدفوع می باشد.
معمولا" بعدازبهبودی آسیب های حاد، اقدامات گسترده ای مانند فیزیوتراپی، کاردرمانی و سایربرنامه های توانبخشی ضرورت پیدامی کنند. توانبخشی به افرادآسیب دیده کمک می کندتا بتوانند باناتوانی های حاصل ازآسیب نخاعی مواجه شوند.
داروهای خوراکی زیادی هستندکه می تواننداسپاسم راکاهش دهند. یکسری ازداروها نیزباتزریق به داخل کانال نخاعی و یا تزریق سم بوتولینوم به داخل عضله نیز به کاهش اسپاسم کمک می کند. درمان درد با استفاده ازداروهای ضددرد، شل کنند های عضلانی و کیفیت فیزیوتراپی نیزازاهمیت زیادی برخورداراست.
گروههای حمایتی
درمورد سازمانهائی که می توانند اطلاعات کمکی واضافی راارائه کنند، پیگیری های لازم راانجام دهید.
چشم انداز(پیش آگهی)
فلج شدن وازدست دادن حس بدن از شایعترین عوارض آسیبهای نخاعی هستندو می توانند به صورت فلج کل بدن یا بی حسی (numbness) وبه طورکلی درجات متفاوتی ازافت حسی یا حرکتی بدن باشند. احتمال مرگ نیز دراثرآسیب نخاعی وجوددارد،به خصوص اگرعضلات تنفسی فلج شده باشند.
وضعیت سلامتی فرد به سطح ضایعه او بستگی دارد. عوارض حاصل ازآسیب های نزدیک به بالای نخاع ازآسیب سطوح پائین نخاع بیشترهستند.
بهبود برخی ازحرکات یا بهترشدن وضعیت حسی مصدوم بعدازیک هفته می تواندبه این مفهوم باشدکه شانس بهبود فعالیت های فرد زیاد است. اگرچه این موضوع ممکن است تا 6 ماه یا بیشترطول بکشد.افتهائی که بعد از گذشت 6 ماه بهبود پیدا نمی کنند،به احتمال زیاد دائمی خواهند بود.
فعالیتهای روزمره مربوط به دفع مدفوع ومراقبت های آن حدود یک ساعت و حتی بیشترطول می کشد.
اکثرافراددچارآسیب های نخاعی باید کارسونداژمثانه راهرازگاهی انجام دهند.
معمولا" مناسب سازی محیط زندگی افرادنخاعی ضرورت پیدامی کند.
بیشترافرادمبتلابه آسیب نخاعی محدودبه ویلچرومحیط اطراف بسترخود بوده ویا برای انجام فعالیت های حرکتی خود نیازبه انواع وسائل کمکی دارند.
عوارض احتمالی
ازجمله مهمترین عوارض احتمالی حاصل ازآسیبهای نخاعی می توان به مواردزیراشاره کرد:
- تغییرات فشارخون که می تواند خیلی زیادباشد. ( اتونومیک هایپررفلکسی )
- مشکلات حاصل ازبی حرکتی ازجمله:
1- ترمبوزیس وریدهای عمقی
2- عفونتهای ریوی
3- ضایعات پوستی
4- خشکی مفاصل
- افزایش خطرآسیب دیدن اندام های بیحس بدن
- افزایش خطرآسیب به کلیه ها
- افزایش خطرعفونتهای دستگاه ادراری
- ازبین رفتن کنترل دفع ادرار
- ازبین رفتن کنترل دفع مدفوع
- ازبین رفتن حس
- افت فعالیت های جنسی ( ناتوانی جنسی درمردان )
- اسپاسم های عضلانی
- درد
- فلج عضلات تنفسی
- فلج بدن ( پاراپلژی ، کوآدری پلژی )
- شوک
افراد نخاعی که درمنزل زندگی می کنند، بایستی برای پیشگیری ازعوارض اقدامات زیرراانجام دهند:
- مراقبت روزانه ازریه ها مخصوص کسانی که نیازبه انجام این کاردارند.
- اجرای منظم تمام دستورالعمل های مربوط به دفع ادراربرای جلوگیری از عفونت ها ی ادراری وآسیب کلیه ها
- انجام تمام دستورالعملهای مربوط به مراقبت ازپوست برای جلوگیری اززخمهای فشاری
- انجام دقیق معاینات کلی بدن توسط پزشک خود
چه مواقعی باید با متخصصان پزشکی تماس برقرارکرد؟
درصورتی که آسیبی به پشت و گردن واردمی شود ، با مراقبین پزشکی خودتان تماس بگیرید. چنانچه متوجه هر گونه افتی درحرکت وحس خودشدید، به پزشک پایش خود اطلاع دهید.این موضوع می تواند یک فوریت پزشکی محسوب شود.
رسیدگی به آسیب نخاعی باید ازمحل حادثه و توسط افراد تیم های پزشکی که درزمینه بی حرکت سازی مصدومین نخاعی آموزش دیده اند انجام شود،تا ازافزایش بیشتردستگاه عصبی جلوگیری گردد.
کسی را که مشکوک به آسیب نخاعی باشد، نبایستی بدون استفاده ازروشهای بی حرکت سازی حرکت داد،مگراینکه یک موضوع تهدیدکننده حیاتی مطرح باشد.
پیشگیری
رعایت اصول ایمنی هنگام رانندگی، کار وتفریح می تواندازبروزبسیاری ازآسیبهای نخاعی جلوگیری کند. درصورت احتمال هرنوع ضایعه ای ازوسائل حفاظتی مناسب استفاده کنید.
شیرجه زدن به آبهای کم عمق یکی ازدلائل مهم آسیبهای نخاعی محسوب می شود.بنابراین قبل ازانجام شیرجه ازمیزان عمق آب ، عدم وجود سنگ وسایرموانع احتمالی مطمئن شوید.
درورزش هایی مانندفوتبال وسورتمه رانی معمولا" جراحات وصدمات شدیدی ازجمله پیچ خوردگی یا خمیدگی نواحی پشت وگردن ممکن است اتفاق بیافتند که منجربه آسیب نخاعی شوند. بنابراین درموقع ورزشهایی ازجمله سورتمه سواری ، بایداحتیاط نموده وقبل ازهرفعالیتی منطقه را ازحیث وجود موانع بازرسی نمائید. درموقع فعالیت های ورزشی ازجمله فوتبال و سایرورزشهای پرحادثه ، ازروشها وتجهیزات مناسب استفاده کنید.
سقوط به هنگام فعالیت های کاری یا تفریحی نیزمی تواندمنجربه آسیبهای نخاعی شود. رانندگی ایمن و بستن کمربندایمنی نقش به سزائی درکاهش آسیبهای نخاعی حاصل ازتصادفات دارد.
فشرده شدن طناب نخاعی نیز ازنامهای دیگرآسیب نخاعی می باشد.
منبع: مقاله "آسیب طناب نخاعی " - ترجمه : مهندس عباس کاشی -(ohealth2007@yahoo.com) - انتشار : مرکز ضایعات نخاعی - خرداد ماه 1389 - برگرفته ازسایت: Medline Plus
http://www.sahand272.blogfa.com/ http://www.rs272.parsiblog.com/ WEST AZERBAIJAN URMIA--Dr.RAHMAT SOKHANI
ترومبوز ورید عمقیDVT اورژانس خطرناک بیماریهای داخلی
انتخاب :دکتر رحمت سخنی از مرکز آموزشی درمانی امام خمینی (ره) ارومیه
به لخته ای که تشکیل آن در قسمتهای عمیق بدن باشد گفته میشود. بیشتر لخته هایی که در ورید عمقی تشکیل میشود در قسمت تحتانی ران یا ساق می باشد این لخته ها می توانند در سایر قسمتهای بدن نیز تشکیل شوند. اگر لخته در ورید شکسته شد ه وارد جریان خون شود م یتواند در ریه جایگرین شود که به این حالت آمبولی ریوی گفته میشود که شرایط خطرناکی بوده می تواند منجر به مرگ بیمار شود. لخته هایی که در ران ایجاد میشوند نسبت به لخته هایی که در قسمت پائین ساق یا سایر قسمتها تشکیل میشوند احتمال بیشتری برای شکسته شدن و ایجاد آمبولی ریوی دارند. لخته خون می تواند در وریدی که محدود به پوست می باشد نیز ایجاد شود به این نوع لخته خون، ترمبوز وریدی سطحی یا قلبیت گفته میشود. لخته خون در ورید سطحی خطرناک نمی باشد چونکه نمی تواند بطرف ریه حرکت کند.
سایر نامها:
DVT،ترمبوز وریدی،لخته خون در پاها
چه کسی در معرض خطر DVT قرار دارد؟
عوامل زیادی می توانند خطر ایجاد DVT را افزایش دهند:
داشتن اختلال ژنتیکی برای لخته شدن خون
داشتن جریان خون کند در نتیجه آسیب، جراحی، عدم تحرک
ابتلا به سرطان و طی دوره درمان آن
داشتن شرایط طبی از قبیل وریدهای واریسی
نشستن برای مدت طولانی، بطور مثال در یک سفر طولانی با اتومبیل یا هواپیما
حاملگی مخصوصاً 6 هفته پس از زایمان
سن بالای 60 (با اینحال DVT در همه گروههای سنی می تواند اتفاق بیفتد)
داشتن اضافه وزن
استفاده از داروهای ضد حاملگی یا هورمون درمانی شامل استفاده آن برای علایم مونوپوز
داشتن کاتتر ورید مرکزی که در این مورد بروز آن تقریباً یک به ازاء هر 10 مورد است.
در صورتی که بیمار چندین دیسک فاکتور را بطور همزمان داشته باشد. خطر بروز DVT در وی افزایش خواهد یافت. بطور مثال اگر خانمی دارای سابقه ژنتیکی انعقاد پذیری خون داشته باشد قرص ضدحاملگی مصرف نماید خطر بالاتری برای ایجاد لخته دارد.
علایم DVT و آمبولی ریوی کدامند؟
بیمار باید بلافاصله پس از مشاهده علایم DVT یا آمبولی ریوی فوراً به پزشک مراجعه نماید و در صورت عدم درمان DVT عوارض جدی را بدنبال خواهد داشت.
DVT: فقط نیمی از افراد دچار DVT دارای علامت می باشد که شامل:
ناحیه متورم در پا
درد یا حساسیت در پا معمولاً در یک پا بوده ممکن است فقط در زمان راه رفتن یا ایستادن احساس شود.
افزایش گرما در ناحیه ای از پا که متورم یا دردناک است.
پوست قرمز یا رنگ پریده
آمبولی ریوی: در بعضی از افراد DVT در زمانی تشخیص داده میشود که لخته از پا حرکت کرده و وارد ریه میشود. علایم می تواند شامل:
درد سینه در زمان تنفس عمیق ،کوتاه شدن تنفس
ترمبوز ورید عمقی چگونه تشخیص داده میشود؟
ابتدا یک تاریخچه پزشکی از بیمار گرفته شده – بیمار بصورت فیزیکی معاینه میشود.
آزمایشات مورد استفاده در DVT؟
سونوگرافی داپلر: آزمایشی است که عموماً جهت تشخیص DVT انجام میشود. در این روش از امواج صوتی جهت ارزیابی جریان وریدهای بیمار استفاده میشود. ژل بر روی پوست ناحیه مالیده میشود. قسمت دست وسیله برروی پای بیمار گذاشته میشود و به جلو و عقب در ناحیه ای که درگیر است کشیده میشود. این وسیله امواج صوتی را از پای بیمار به دستگاه اولترا سوند می فرستد.
کامپیوتر امواج صوتی را به تصویر تبدیل می نماید. این تصویر بروری یک صفحه نمایش داده میشود که پزشک می تواند بوسیله آن جریان خون را در آن مشاهده نماید.
ونوگرافی در صورتی انجام میشود که سونوداپلر تصویر واضحی را فراهنم ننماید. ونوگرام یک عکس رادیولوژی توسط اشعه ایکس است که جهت بررسی وریدها استفاده میشود. یک ماده حاجب، وریدهای را قابل مشاهده توسط اشعه ایکس میکند. اگر جریان خون در ورید کند شده است در عکس مشخص میشود.
روشهای تشخیصی که کمتر مورد استفاده قرار می گیرد:
MRI: تصاویر اعضای داخلی بدن را نشان می دهد در MRI از امواج رادیویی جهت تصویر سازی استفاده میشود. در بسیاری از موارد از MRI اطلاعاتی را که نمی توان بوسیله اشعه ایکس دید را نشان می دهد. این روش در حال استفاده گسترده تر برای تشخیص DVT می باشد.
توموگرافی کامپیوتری: نوع خاصی از اشعه ایکس که تصاویری از ساختمانهای داخلی بدن را ایجاد نماید. این تست بندرت جهت تشخیص DVT استفاده میشود.
اگر احتمال، یک اختلال ژنتیکی انعقاد پذیری خون وجود دارد، در موارد زیر وجود اختلالات انعقادی ژنتیکی پیشنهاد میشود؟
لخته های تکرار شونده در صورتی که توسط عوامل دیگر قابل توجیه نباشد
گسترش لخته خون در ورید در یک موقعیت غیرعادی از قبیل ورید کبدی، کلیوی یا مغزی
درمان DVT:
اهداف درمان: اهداف اصلی درمان:
توقف توسعه لخته
پیشگیری از شکسته شدن لخته در ورید و حرکت آن بسوی ریه
کاهش احتمال ایجاد لخته دیگر
درمانها: چندین روش درمانی برای درمان و پیشگیری از DVT وجود دارد.
آنتی گواگولانتها (ضدانعقادها) سبب کاهش انعقاد پذیری خون میشوند. این داروها بعنوان رقیق کننده های خون شناخته میشوند و جهت توقف تشکیل لخته در افرادی که در معرض خطر ایجاد لخته و توقف لخته های کنونی برای بزرگتر شدن استفاده میشود. این مواد باعث شکسته شدن لخته هایی که قبلاً وجود داشته نمی شود (بدن به مرور زمان لخته های موجود را حل می کند) آنتی کواگولانتها می توانند بصورت قرص (وارفارین) یا تزریقی (هپارین) مصرف شوند.
بعضی از پزشکان، جهت درمان از دو نوع یعنی هپارین و وارفارین بطور همزمان استفاده می نمایند. هپارین تاثیر سریعی دارد. وارفارین 2 تا 3 روز پس از مصرف شروع به تاثیر می کن د. زمانی که تاثیر وارفارین شروع شد هپارین قطع میشود. زنان حامله نمی توانند از وارفارین استفاده کنند ودرمان آنها فقط بوسیله هپارین انجام میشود.
درمان DVT با آنتی کوآگولان معمولاً 3 تا 6 ماه طول می کشد. گرچه موقعیتهای زیر ممکن است طول مدت درمان را تغییر دهد:
اگر لخته خون بوسیله یک خطر کوتاه مدت از قبیل جراحی ایجاد شود. درمان ممکن است کوتاهتر شود.
اگر لخته های خون از مدتی قبل وجود داشته باشد، نیاز به درمان طولانی تری خواهد بود.
در صورت وجود بیماریهای خاص دیگر مثل کانسر، نیاز به درمان با آنتی کوالا آلولان تا زمانی که بیماری وجود دارد خواهد بود.
بیشتری عارضه جانبی ضدانعقاد خونریزی میباشد، در صورتی که بیماری که هپارین یا وارفارین دریافت می نماید بسرعت دچار کبودی و خونریزی شود با ید سریعاً به پزشک مراجعه نماید و آزمایشات خونی جهت تعیین پیشرفت بیماری انجام شو د.
ترمبولیتک ها: داروهایی هستن که سریعاً لخته های خون را حل می کنند. این داروها برای درمان لخته های بزرگ که باعث علایم شدید شده اند بکار می رود. بدلیل اینکه ترمبولیتکها می توانند باعث بروز خونریزی ناگهانی شوند فقط در موقعیتهایی که حیات بیمار در معرض خطر باشد استفاده میشود.
مهارکننده های ترومبین داروهایی هستند که باعث تداخل در فرآیند لخته میشوند. این داروها در درمان لخته و بیمارانی که نمی توانند هپارین بگیرند استفاده می گردد.
سایر درمانها:
فیلتر و ناکاوا: در زمانی که نمی توان داروی رقیق کننده خون دریافت نمود و یا علیرغم دریافت این مواد تشکیل لخته همچنان ادامه داشته باشد استفاده میشود. فیلتر وارد وناکاوا شده لخته های شکسته شده را قبل از از طریق جریان خون وارد ریه شوند (آمبولی ریه) گیر می اندازند، فیلتر مانع تشکیل لخته های جدید نمی شود.
استفاده از جورابهای الاستیک فشارنده: می تواند باعث کاهش تورم مزمن که بدنبال لخته در پا ایجاد شده میشود، تورم پا مربوط به آسیب دریچه های موجود در پاهای می باشد. جورابهای فشاری از قوس پا تا بالا یا پایین زانو می پوشاند این جورابها به مچها محکم بسته شده و بطرف بالای ساق شل تر میشو د که باعث اعمال فشار ریاد به ساق می شود و این فشار مانع رکود خون و ایجاد لخته میشود.
بعضی از معایب استفاده از جوراب الاستیک:
در صورتی که در طول تمام روز پوشیده شوند باعث ناراحتی میشود.
ممکن است گرم شود.
پوشیدن آن مخصوصاً برای افراد مسن و افراد چاق ممکن است مشکل باشد
در بعضی موارد درمان DVT در منزل انجام می گرد. کسب آموزش نکات زیر ضروری می باشد؟
دریافت صحیح داروها
انجام تست های تشخیصی تحت نظر پزشک
اجتناب از فعالیتهایی که باعث آسیب جدی یا خونریزی شو د
در صورت استفاده همزمان سایر داروها قبل از مصرف ضدانعقاد، در جریان قراردادن پزشک، مخصوصاً داروهایی که اثرهمسو یا مخالف ضدانعقادها دارند بعنوان مثال آسپرین خود باعث رقیق شدن خون بیمار میشود.
استفاده از دو داروی رقیق کنده خون می توان باعث افزایش خطر خونریزی وسیع شود.
بیمار باید در مورد چگونگی رعایت رژیم با پزشک خود مشاوره نماید، غذاهای حاوی ویتامین K می توانند باعث تغییر عملکرد وارفارین شوند ویتامین K درسبزیجات سبز برگ و بعضی روغنها از قبیل کانولاویریا وجود دارد. استفاده از رژیم متعادل باعث ایجاد تغییرات زیاد نشود، توصیه می گردد.
تعدیل مصرف الکل در افراد الکلیاک توصیه میشود.
پیشگیری از DVT:
پیشگیری از DVT بستگی به داشتن لخته قبلی و ریسک فاکتورهای بیمار برای گسترش لخته دارد. در صورت داشتن لخته، جهت پیشگیری از تشکیل لخته های بعدی، موارد زیر به بیماران توصیه می گردد:
دریافت داروهای تجویز شده توسط پزشک جهت پیشگیری و درمان لخته
پیگیری تغییرات برنامه های درمانی و آزمایشات خونی
در صورتی که بیمار هیچگونه لخته قبلی نداشته ولی ریسک فاکتورهای تشکیل لخته را دارد جهت پیشگیری از ایجاد لخته باید:
انجام ورزشهای اندامهای تحتانی در صورتی که مجبور به نشستن به مدتهای طولانی می باشد.
خارج شدن از تخت و داشتن تحرک در اسرع وقت پس از استراحت طولانی در تخت از قبیل جراحی یا بیماری، همزمان با شروع فعالیت بیمار احتمال توسعه لخته نیز کاهش می یابد.
دریافت داروهای توصیه شده توسط پزشک که جهت پیشگیری از ایجاد لخته خون پس از بعضی جراحیها داده میشود
مراجعه به پزشک در زمان مقرر
نکات کلیدی:
DVT: تشکیل لخته خون در وریدهایی است که در قسمتهای عمیق بدن قرار دارند.
لخته های DVT می توانند شکسته شده از طریق جریان خون وارد ریه شود که به لخته خون در ریه آمبولی ریوی گفته میشود. که وضعیت خطرناکی بوده می تواند باعث مرگ بیمار شود
داشتن هر یک از ریسک فاکتورهای DVT می تواند شانس ایجاد DVT را در فرد افزایش دهد
داشتن چندین ریسک فاکتور بطور همزمان خطر ایجاد DVT را بیشتر افزایش می دهد
فقط بعضی از بیمارانی که دچار DVT هستند دارای علایم می باشند.
اگر بیمار یکی از علایم DVT یا ریسک فاکتورهای گسترش آن را داشته باشد باید از نظر داشتن لخته مورد بررسی قرار گیرد.
آزمایشات ساده بدون درد جهت تشخیص وجود و محل قرارگیری لخته انجام می شود.
اهداف اصلی در درمان DVT عبارتند از:
توقف رشد و توسعه لخته
پیشگیری از شکسته شدن لخته در ورید و حرکت آن بسوی ریه
کاهش شانس ایجاد لخته های بعدی
از داروها جهت درمان و پیشگیری از DVT استفاده می شود.
عموماً از ضدانعقادها در درمان DVT استفاده می گردد که بعنوان رقیق کننده های خون شناخته می شوند.
http://bmsunursing.blogfa.com http://www.sahand272.blogfa.com/ http://www.rs272.parsiblog.com/ WEST AZERBAIJAN URMIA--Dr.RAHMAT SOKHANI
http://rs1362.blogdoon.com/
اورژانس های مهم پوست
انتخاب :دکتر رحمت سخنی از مرکز آموزشی درمانی امام خمینی (ره) ارومیه
حساسیت به فلزات
احتمالا عامل این عکسالعمل فلز نیکل است که در خیلی از لوازم فلزی از جمله در پشت صفحه ساعت و بند آن، البسه جواهر نشان، زیپ، سنجاق مو، بیگودیهای مو، قفل کیف پول، انگشتانه، سوزن خیاطی، قیچی، سکه، دستبند، گیره کمربند، دگمههای فلزی، فریم عینک و پلاکهای شناسایی وجود دارد.
حدس زده میشود که حدود 10 درصد افراد به نیکل حساس باشند. این نسبت در خانمها بیشتر از آقایان است ( به نسبت 20 به یک)، زیرا خانمها جواهراتشان بیشتر از آقایان است. نیکل در آلیاژهای مختلف به کار برده میشود ولی شکل اصلی نیکل ناپیدا است. این آلیاژها شامل طلای سفید، نقره آلمانی و آلیاژها و فلزات نادر و کمیابی مثل آلنیکو، تیکونیوم و اینوار هستند.
همچنین وسایل آبکاری شده با کرومهای حاوی نیکل، در افراد حساس به نیکل، ایجاد عکسالعمل میکنند. عرق زیاد، موارد درماتیت را در افراد حساس به نیکل افزایش میدهد. در هوای تابستانی که مردم زیاد عرق میکنند، ممکن است در خانمی حساس به نیکل، البسه جواهرنشان یا ضمایم آن، 10 تا 15 دقیقه پس از تماس با پوست، باعث سوزش و خارش ناحیه گردد و یک ساعت بعد جوش بزند. اگر همان خانم عرق نمیکرد، میتوانست ساعتها بدون بروز عوارضی با همان البسه بگذراند. تشخیص درماتیت نیکل، ساده است، زیرا در نقاطی از پوست رخ میدهد که در تماس با فلزات میباشند. ممکن است با استفاده از گوشواره، در محل تماس آن با نرمه گوش، جوشهایی پدید آید. اگر ساعت مچی عامل کهیر باشد، در مچ دست زیر صفحه ساعت یا بند آن جوش پدید خواهد آمد. اگر تماس پوست را با فلز از بین ببرید، جوشها معمولا طی چند روز از بین خواهند رفت.
ممکن است درماتولوژیست برای موارد شدیدتر کرمهای کورتوندار تجویز نماید. متخصص پوست میتواند برای تایید اینکه آیا شما واقعا به نیکل آلرژی دارید یا نه، پاچ تست انجام دهد. اگر حساسیت داشتید، باید سعی کنید از فلزات حاوی نیکل دوری کنید. استفاده از جواهرات با روکشی از لاک روشن یا پولیش ناخن، عکسالعملها را کم میکند. ممکن است نقره استرلینگ و طلای 18 عیار نیز نیکل داشته باشند. اکثر افراد حساس به نیکل میتوانند استنلس استیل را تحمل کنند.
میدانیم که محافظهای فرآوردههای زیبایی ممکن است باعث ایجاد عکسالعمل آلرژیک گردند. محافظها برای حفاظت از فرآوردهها در مقابل ضایعات یا آلودگی آنها تا موقع مصرفشان، به آنها اضافه میگردند و لذا مواد مهمی هستند. متاسفانه آنها اغلب ایجاد عکسالعملهای آلرژی میکنند، هر چند که تعداد موارد آن کم است. عکسالعمل پوست به محافظهای فرآوردههای آرایشی یا دارویی، معمولا به صورت درماتیت (یا اگزما) توام با سرخی، پوستهریزی، ورم، تاول، ترشح یا ترک پوست است. این عکسالعملها ممکن است خفیف یا شدید بوده، با سوزش و خارش همراه باشند و اغلب به صورت کهیر یا فقط ورم موضعی ظاهر میشوند.عکسالعملها، اغلب برای اولینبار، موقعی ایجاد میشود که فرآورده در ناحیه آسیب دیده یا تحریک شده پوست به کار برده شود. خوردن برخی محافظها در غذا یا داروها با عکسالعمل پوستی همراه بوده و میتواند حساسیت ایجاد کنند. اگر شما به محافظ خاصی حساس هستید، باید فهرست ترکیبات فرآورده را قبل از خرید آن چک کنید. همه فرآوردههای آرایشی باید فهرست ترکیبات آن را روی جعبه ثبت کنند. محافظها جزو مواد آخر فهرست ترکیبات هستند، زیرا مواد، به ترتیب غلظت آنها از بالا به پایین ثبت میشوند و غلظت محافظها خیلی پایین است.
چرم کفش با مواد شیمیایی مختلفی تهیه، رنگ و نگهداری میگردد تا با دوام، قابل انعطاف و ضدکپک گردد. عکسالعمل آلرژی به چرم کفش ناشی از این قبیل مواد شیمیایی و همچنین رنگ، ترکیبات ضدباکتری و ضدقارچی، کروماتها، لاستیک، چسب، آنتیاکسیدانها و مواد دیگر به کار برده شده در کارخانه تهیه چرم میباشد. جوراب، بین پوست پا و سطح داخلی کفش سد نسبی ایجاد میکند. عکسالعمل به کفش در کسانی که پاهایشان به شدت عرق میکند و نیز در محیط گرم و مرطوب خیلی بیشتر است. کفش باید قبل از پوشیدن مجدد، خشک باشد. با آنکه کفشهای راحتی (صندل) پا را خشک نگه میدارند، چون امکان استفاده از آنها بدون جوراب زیاد است، میتوانند مشکلاتی ایجاد کنند. صندلهای (وکفشهای دیگر) ساخته شده در کشورهای خارجی ممکن است ناراحتیهای خاصی به وجود آورند، بهعنوان مثال در صندلهای شبه قاره هند یک ماده شیمیایی از نوع «سم پیچک» به کار برده میشود، لذا شخص حساس به این سم با پوشیدن این کفشها، مبتلا به درماتیت سم پیچک خواهد گردید.
ممکن است شما به لاستیک یا کش که به پارچه حالت فنری و چسبان میدهد، حساس باشید. اکثر فرآوردههای لاستیکی باعث ایجاد آلرژی درماتیت تماسی میگردند. لاستیک در اشکال متفاوت در اکثر فرآوردهها وجود دارد. لاستیک طبیعی به تنهایی حساس کننده نیست. بیشتر انواع مواد شیمیایی که برای نگهداری و بهتر نمودن کیفیت لاستیک به آن اضافه میکنند، عامل ایجاد آلرژی درماتیت تماسی است. کسانی که به فرآوردههای لاستیکی حساساند، باید به دنبال جایگزینی آنها باشند. اکثر البسه کشدار، امروزه از اسپاندکس ساخته شدهاند (الیاف قابل ارتجاع مصنوعی). اسپاندکس جزو مواد اصلی اکثر لباسهای کشدار، لباس شنا، باندهای جراحی و شیلنگهاست. اوایل، به بعضی از الیاف آنها موادی اضافه میکردند که آلرژن (حساسیت زا) بود، اما این فرآوردهها از اسپاندکسهای اخیر حذف شدهاند. امروزه اسپاندکسها به ندرت ایجاد آلرژی میکنند. کسانی که به لاستیک حساساند، میتوانند لباسهایی ساخته شده از اسپاندکس بپوشند، به شرطی که لباس آنها لبه یا کمربند لاستیکی نداشته باشد. بعضی سازندگان، کمربندهایی میسازند که کاملا فاقد لاستیک است. لباسهای لاستیکی نیز (موقعی که محکم بسته شوند) به علت وارد آوردن فشار مکانیکی میتوانند عکسالعمل پوستی ایجاد کنند.
اثر :فخرناز لطفیان
http://www.sahand272.blogfa.com/ http://www.rs272.parsiblog.com/ WEST AZERBAIJAN URMIA--Dr.RAHMAT SOKHANI
سوختگی های ناشی از اشعه ،اورژانس چشم پزشکی
انتخاب :دکتر رحمت سخنی از مرکز آموزشی درمانی امام خمینی (ره) ارومیه
سوختگی قرنیه با اشعه ماوراء بنفش به طور شایع و مکرر در جوشکارانی که از حفاظ استفاده نمی کنند دیده می شود .
اسکی بازان ، کوهنوردان و کسانیکه در معرض لامپ های خورشیدی قرار می گیرند نیز دچار این آسیب می شوند .
در اثر آسیب ناشی از تشعشع ، سلولهای پوشاننده سطح قرنیه آسیب می بیند .
علائم بیماری معمولاً چند ساعت پس از تماس با اشعه شروع می شود .
بیماران دچار درد شدید چشم ها ، ترس از نور ،اشک ریزش و احساس جسم خارجی در چشم ها می شوند .
در صورت آسیب مکرر ، ممکن است حدت بینایی کاهش یافته و فرد دچار تاری دید شود.
درمان : جهت درمان باید چشم آسیب دیده یا هر دو چشم ( در صورت آسیب هر دو چشم ) به مدت ?? ساعت با پانسمان بسته شود .
استفاده از قطره های بی حس کننده به بیماران توصیه نمی شود چرا که منجر به تأخیر ترمیم آسیب قرنیه می شود .
تمامی سوختگی های شیمیایی چشم یک اورژانس چشم پزشکی محسوب می شوند . و اقدام درمانی قبل از هر کاری شستن چشم با آب است .
سوختگی های شیمیایی چشم معمولاً در اثر آسیب شغلی بوجود می آیند .
سوختگی های شیمیایی به دو گروه قلیایی و اسیدی تقسیم می شوند . که در بین این دو گروه آسیب ناشی از مواد قلیایی شدیدتر از مواد اسیدی است . و در بین مواد قلیایی آمونیاک از همه خطرناکتر است.
درمان :
اساس درمان ، پاک کردن چشم ها از ماده شیمیایی است . برای این کار به محض وقوع حادثه باید چشم ها را با آب شستشو داد . مهم نیست که آب استریل باشد یا نباشد تنها شستشوی فوری چشم ها آنهم به مدت طولانی است که اهمیت دارد . گاهی برای شستشوی چشم ها به چندین لیتر مایع نیاز است ، در صورت در دسترس بودن سرم نرمال سالین یا رینگر بهتر است چشم ها را با آنها شستشو داد .
در هنگام شستشو ممکن است بیمار درد داشته باشد . می توانید چشم ها را ابتدا با قطره بی حس کننده بی حس کنید .
در هنگام شستشوی چشم ها دقت کنید که حتماً پشت پلک ها را نیز شستشو دهید .
هشدار :
هیچ گاه برای شستشوی چشم ها از محلول های اسیدی یا قلیایی استفاده نکنید . پس از شستشوی چشم ها در اولین فرصت به چشم پزشک مراجعه کنید .
http://www.sahand272.blogfa.com/
www2.irib.ir/health
http://www.rs272.parsiblog.com/
WEST AZERBAIJAN URMIA--Dr.RAHMAT SOKHANI
: جستجو