شایعترین اورژانسهای رشته کودکان
دکتر رحمت سخنی از مرکز آموزشی درمانی امام خمینی(ره) ارومیه
Dr.RAHMAT SOKHANI
بصورت اجمالی در مقاله زیر به شایعترین بیماریها و حوادثی که تهدید کننده سلامتی کودکان و نوزادان است میپردازیم مقالات دیگر در آینده بصورت کامل به شرح هر کدام از آنها خواهیم پرداخت :
1) دیسترس تنفسی:
دیسترس تنفسی به معنی اشکال در نفس کشیدن و نیاز به اکسیژن بیشتر است. دلایل ایجاد اشکال در تنفسی شامل گیر افتادن غذا یا حجم در گلو، آسم، عفونت یا ذاتالریه یا پنومونی است.
علایم دیسترس تنفسی شامل سرفه، خسخس سینه، نفس کشیدن به سختی و استفاده از عضلات گردن و قفسهسینه برای کمک به نفس کشیدن بهتر است. کبود شدن و خرخر از نشانههای دیگر است.
در این صورت:- تعداد نفسها بیش از 50 تا 60 تا در دقیقه است- کبودی مخصوصا در اطراف دهان- بیماری به جای بهتر شدن بدتر میشوداگر این علایم در کودکتان ایجاد شد، سعی نکنید کودک را سوار ماشین کنید، آمبولانس خبر کنید آمبولانسها دارای وسایل مجهز به دستگاه اکسیژن هستند و با ایمنی کامل کودک را به بیمارستان منتقل میکنند.
2) شکستگی استخوان:
شکستگی استخوان هم یک مورد اورژانس در کودکان است. وقتی صدمهای به کودک وارد میشود و استخوان بدنش میشکند اگر چه حیاتش تهدید نمیشود اما کودک باید فورا به بیمارستان منتقل شود. والدین میتوانند با رعایت احتیاط کودک را سوار خودرو کرده و او را منتقل کنند اما بهتر است با اورژانس تمام بگیرند. بنابراین وقتی شکستگی خیلی شدید است که درد قابل کنترل نیست. یا وقتی استخوان از پوست خارج شده است یا تصادف طوری بوده که ضربه سر و گردن وارد شده است حتما باید به اورژانس خبر داد.
3) استفراغ و اسهال
استفراغ همراه اسهال یک مورد اورژانس در کودکان است چرا که میتواند سبب کمآبی کودک شود،اگر کودک قادر نیست چیزی را در دهان و معده نگه دارد یا دچار اسهال شدید است، نشانههای کمآبی را بررسی کنید، اینها شامل چشمهای گودافتاده، دهان خشک و کاهش میزان ادرار است.- کودک به شما پاسخ نمیدهد- انقباضهای شدید و درد شکمی وجود دارد. البته درد شکم ممکن است با آپاندیسیت یا سنگ کلیه هم ارتباط داشته باشد.
4) صرع و تشنج در نوزادان و نوپایان:
افزایش سریع دمای بدن میتواند سبب تشنج شود. بسیاری از تشنجها مرتبط تب فورا خاتمه پیدا میکند و اورژانس نیست در هر حال وقتی کودک دچار تشنج مرتبط تب درگذشته شده حتما آن را جدی بگیرید و حتما این موضوع را با پزشک در میان بگذارید. اگر تشنج بعد از 3 تا 5 دقیقه متوقف نشد .اگر کودک دچار اشکال در تنفس و کبودی شد حتما با اورژانس تماس بگیرید.
5) زمین خوردن :
افتادن و زمین خوردن از ارتفاع میتواند موجب صدمه به سر، نخاع یا ارگانهای داخلی شود اگر به آسیب به این قسمتها شک کردید با کودک صحبت کنید تا مطمئن شوید به طور صحیح به سوالاتتان پاسخ میدهد.اگر- کودک بیش از یک بار استفراغ کرد- هوشیاریاش را از دست داد- از کرخی یا سوزنسوزن شدن شکایت داشت- به صدمههای داخلی مشکوک شدید- به صدمه به سر، گردن و نخاع شک کردیدحتما به اورژانس زنگ بزنید.
6) بریدگیها خونریزیها :
اگر کودکتان دچار خونریزی شد، روی قسمت زخمی را محکم فشار دهید و زخم را کاملا بررسی کنید. کودکانی که زخمشان با چسب بسته شده و خونریزی کم میشود را میتوان با ماشین شخصی به بیمارستان برد. اگر کودک مبتلا به اختلالهای خونریزیدهنده است و دچار بریدگی و زخم شدهو اگر خونریزی بند نمیآید حتما به اورژانس اطلاع دهید.
7) مسمومیتها:
مسموم شدن کودکان سناریوی ترسناکی است. کودک به سراغ کابینت داروها میرود و شربت یا قرص خطرناکی را میخورد. اولینکاری که باید پس از وقوع مسمومیت رخ میدهد اطلاع به مرکز مسمومیتها یا اورژانس است.
http://www.rs272.com/
http://rs272.tarlog.com/
http://www.sahand272.blogfa.com/
WEST AZERBAIJAN URMIA--Dr.RAHMAT SOKHANI
اجسام خارجی شایعترین اورژانسهای اطفال
دکتر رحمت سخنی از مرکز آموزشی درمانی امام خمینی(ره) ارومیه
Dr.RAHMAT SOKHANI
کودکان، اغلب اشیایی را داخل دهان، چشم، بینی یا گوش خود میکنند. این اشیا شامل دانههای حبوبات، ذرات پلاستیک یا اسباب بازیهای ریز و کوچک است. گاهی اوقات هم به طور اتفاقی حشره یا جسمی منتشر در هوا وارد این منافذ بدن میشود. در چنین مواردی توصیه میشود با دقت و خونسردی وارد عمل شوید و با استفاده از راهنمای زیر به آنها کمک کنید.
یکی از شایعترین مناطق بدن که میتواند محل ورود اجسام خارجی باشد گوش است. کودکان علاقه فراوانی دارند که با اجسام ریز و کوچک بازی کنند و آنها را به داخل گوش خود فرو کنند. دانستن برخی نکات میتواند ما را در مواجهه با چنین مواردی کمک کند.
جسم خارجی در گوش
• سعی نکنید با فرو کردن گوش پاککن، چوب کبریت یا هر چیز دیگری در گوش، جسم خارجی را خارج کنید. این کار خطر هل دادن شی به عمق گوش و صدمه زدن به ساختارهای آسیبپذیر گوش میانی را افزایش میدهد.
• اگر شیء به خوبی دیده میشود و قابل انعطاف است، میتوان آن را به راحتی با موچین گرفت و خیلی آرام بیرون آورد.
• اگر آنچه در گوش فرو رفته، حشره نیست، سعی کنید از نیروی جاذبه برای خارج کردن آن استفاده کنید. برای این کار سر را به سمت دیگر خم کنید.
• اگر حشرهای داخل گوش رفته، سر فرد را به گونهای بچرخانید که گوش آسیب دیده به سمت بالا قرار گیرد. میتوان برای بیرون راندن حشره، کمی روغن معدنی یا روغن زیتون داخل گوش ریخت. هنگام ریختن روغن میتوان مسیر حرکت روغن را با مستقیم کردن مجرای گوش هموارتر ساخت. برای این کار لاله گوش را به سمت بالا و عقب بکشید. حشره خفه شده و در روغن شناور میماند.
• از روغن به جز برای خارج کردن حشرات، استفاده نکنید. از این روش در صورت وجود هر گونه نشانهای دال بر پارگی گوش مانند درد یا خونریزی یا خروج ترشحاتی از گوش استفاده نکنید.
• اگر با استفاده از این روش نتوانستید جسم خارجی را خارج کنید و کودک همچنان از درد گوش و کاهش شنوایی یا احساس گیر کردن چیزی در گوش شاکی است، او را به سرعت به پزشک برسانید.
جسم خارجی در بینی
بینی یکی از موارد شایعی است که احتمال گیر افتادن اجسام خارجی در آن وجود دارد. همچنین کودکان علاقه دارند که اجسام و اسباببازیهای کوچک خود، تیله، حبه قند و... را در بینی خود فرو کنند اما اگر با چنین مواردی روبهرو شویم، چه اقداماتی باید انجام دهیم.
• فردی را که شیء داخل بینیاش رفته، راهنمایی کنید تا از طریق دهان تنفس کند تا هنگامی که شیء از بینیاش خارج شود، این کار از ورود آن به ریهها جلوگیری میکند.
• سعی نکنید جسم خارجی را با گوش پاک کن، چوب کبریت یا هر ابزار دیگری خارج کنید زیرا این کارها موجب میشود جسم خارجی بیشتر به عمق بینی فرو رود.
• اگر جسم خارجی به طور کامل قابل رویت است، انعطافپذیر است و میتوان آن را به راحتی با موچین گرفت خیلی آرام اقدام به درآوردن آن کنید.
• برای بیرون راندن شیئی از بینی به کودک بگویید آرام فین کند. به او تاکید کنید که خیلی محکم یا پی در پی فین نکند.
• در بچههای کوچک که قادر به چنین کاری نیستند، شما میتوانید این کار را خودتان انجام دهید، به این صورت که با یک دست سوراخ باز بینی را فشار داده و همزمان یک بار به آرامی در دهان او فوت کنید.
• اگر با این روش جسم از بینی فرد خارج نشد، توصیه میشود به نخستین مرکز درمانی مراجعه کنید.
جسم خارجی در چشم
چشم اغلب خودش آلودگیهای ریزی مانند ذرات غبار را به طور خودکار و ترشح اشک و پلک زدن پاک میکند اما اگر ذرهای داخل چشم کودکتان رفته که با اشک ریزش و پلک زدن بیرون نمیآید، باید به سرعت به چشم پزشک مراجعه کنید تا خطر آسیب رسیدن به چشم در اثر خاراندن، عفونت یا احیانا مواجهه با موادشیمیایی تا حدود زیادی از بین برود.
اگر آشغالی وارد چشم شما یا کودکتان شده و کسی هم دم دست نیست که کمکتان کند، به روش زیر سعی کنید آشغال را با آب تمیز از چشم خارج کنید. فنجان یا لیوان را با آب تمیز پر کنید. لبه این فنجان یا لیوان را روی استخوان زیر حدقه چشم قرار دهید و بدون اینکه چشم را ببندید، آب را داخل آن بریزید.
اگر هنوز چشمتان درد میکند و قرمز است، با وجودی که فکر میکنید آلودگی از آن خارج شده، چند بار دیگر چشم را بشویید. اگر جسم خارجی با وجود شستشوی چشم خارج نشد، به پزشک مراجعه کنید.
تمیز کردن چشم دیگران
• برای تمیز کردن چشم دیگران و پیش از معاینه چشم، دستان خود را بشویید و شخص را زیر یک چراغ پر نور بنشانید.
• محل آشغال را در چشم فرد مشخص کنید. برای معاینه چشم خیلی آرام پلک تحتانی را پایین بکشید و به کودک بگویید تا بالا را نگاه کند. سپس همین کار را با پلک بالا انجام دهید و این بار به او بگویید پایین را نگاه کند.
• اگر به نظر میرسد جسم خارجی در کره چشم فرو رفته، چشم را با یک نرمپوش استریل، در صورت امکان با پارچهای تمیز بپوشانید و سعی نکنید جسم خارجی را درآورید بلکه به نزدیکترین مرکز درمانی بروید.
• چنانچه جسم خارجی بزرگ است و بستن چشم را با مشکل روبهرو میسازد، چشم را با یک فنجان کاغذی پوشانده و با چسب به صورت و پیشانی بچسبانید و به چشمپزشک مراجعه کنید.
• اگر جسم خارجی روی لایه اشک یا سطح چشم شناور است، سعی کنید با شستشو یا با دست آن را بردارید. برای این کار همینطور که پلک بالا یا پایین را باز نگه داشتهاید،به کمک یک سواب پنبهای (مثل گوش پاک کن) مرطوب یا گوشه یک دستمال تمیز، جسم خارجی را درآورید. اما اگر قادر نیستید به راحتی آن را درآورید، هر دو چشم را با یک پارچه نرم بپوشانید و خود یا کودکتان را به نزدیکترین مرکز درمانی برسانید.
• اگر موفق شدید جسم خارجی را درآورید، چشم را با محلول شستشوی چشم با آب تمیز شستشو دهید.
• در صورت تداوم درد، قرمزی یا مشکل بینایی از اورژانس تقاضای کمک کنید.
جسم خارجی در راه هوایی
وقتی جسمی به طور تصادفی استنشاق میشود، گاهی در نای یا ریهها گیر میافتد. اگر این شیء موجب خفگی شد، برای بیرون راندن آن از مانوری موسوم به هایملیش استفاده کنید و اگر این روش موثر نبود، از اورژانس تقاضای کمک کنید.
در برخی از موارد، جسمی که در نای یا لولههای برونشی گیر افتاده، مانع از تنفس نمیشود اما سلامت فرد را در معرض خطر قرار میدهد. اگر شما یا فردی که کنار شماست شیئی را داخل نای یا ریهها استنشاق کردهاید، این موضوع را به پزشکتان اطلاع دهید.
جسم خارجی در لوله گوارش
گاهی بچهها اشیایی مانند سکه، گیره، دکمه، هسته میوه و اسباب بازیهای کوچک را میبلعند. این اشیا بدون هیچ مشکلی از لوله گوارش عبور میکنند اما گاهی ممکن است گیر بیفتند. در صورت بروز علایم و نشانههای زیر از اورژانس تقاضای کمک کنید:
• اشکال در بلع
• بیرون دادن و جاری شدن بزاق
• شکم درد یا استفراغ.
منبع:www.salamat.com
http://www.sahand272.blogfa.com/
WEST AZERBAIJAN URMIA--Dr.RAHMAT SOKHANI
تب بالای کودک اورژانس مهم کودکان
دکتر رحمت سخنی از مرکز آموزشی درمانی امام خمینی(ره) ارومیه
Dr.RAHMAT SOKHANI
http://www.rs272.com/
http://rs272.tarlog.com/
http://www.sahand272.blogfa.com/
http://rs272.persiangig.com/
http://rs272.vcp.ir
WEST AZERBAIJAN URMIA--Dr.RAHMAT SOKHANI
درمان بیماران رنال کولیکی Renal colic
نوشته :دکتر رحمت سخنی از مرکز آموزشی درمانی امام خمینی(ره) ارومیه
Dr.RAHMAT SOKHANI
اغلب اوقات برای دفع سنگ به چیزی بیشتر از اقدامات درمانی در منزل نیاز نخواهد بود. این اقدامات شامل نوشیدن مقادیر فراوان آب، مصرف داروهای مسکن و حتیالامکان گرفتن سنگ دفعشده و جمعآوری ادرار 24 ساعته برای بررسی سنگ از نظر نوع، ترکیب و علل زمینهای تشکیل سنگ است.
اما گاهی اوقات، این اقدامات درمانی جواب نمیدهند و مراجعه به پزشک ضرورت پیدا میکند. در این مواقع، اگر پزشک معالج به امکان دفع خودبهخودی سنگ اعتقاد داشته و تحمل درد هم برای بیمار امکانپذیر باشد، باز هم همان اقدامات درمانی خانگی پیشنهاد میشود. اما اگر درد خیلی شدید باشد، احتمالاً سنگ، مجرای ادراری بیمار را مسدود کرده یا اینکه سنگ با یک عفونت ادراری همزمان شده است. در چنین شرایطی، احتمالاً پزشک گزینههای طبی را برای حل مشکل توصیه میکند.
این گزینهها عبارتند از:
ضد درد: استفاده از داروهای ضد دردی که نیاز به نسخه پزشک ندارد؛ مانند، داروهای ضد التهابی غیر استرییدی نظیر ایبوپروفن و دیکلوفناک که ممکن است درد را تسکین دهند. در صورت نیاز ممکن است پزشک معالج تصمیم به تجویز داروهای ضد درد قویتری بگیرد.
نوشیدن آب فراوان: در ساعات بیداری هر ساعت یک لیوان آب بنوشید، چراکه شما نیازمند نوشیدن مقادیری بیش از حد معمولِ 8 تا 10 لیوان آب در روز هستید. اما اگر به بیماریهای کلیوی، قلبی یا کبدی مبتلا هستید یا اگر به هر دلیل دیگری با محدودیت مصرف آب مواجهید، قبل از افزایش مصرف مایعات با پزشکتان مشورت کنید. از مصرف نوشابههای گازدار و آب برخی میوهها (به ویژه گریپفروت) و غذاهای حاوی اگزالات فراوان پرهیز نمایید.
جمعآوری سنگ و ادرار: ممکن است پزشک معالجتان بخواهد برای آزمایش سنگهای دفعی و تعیین نوع و ترکیب آنها به جمعآوری سنگ اقدام کند. شما میتوانید با استفاده از یک صافی، سنگها و حتی شنهای دفعشده از کلیه را جمعآوری کنید. راه دیگرش، جمعآوری ادرار در یک ظرف و جمعآوری سنگها از داخل آن است. بهتر است برای گرفتن سنگها تا 3 روز از زمان پایان درد به این کار ادامه دهید.
درمان بیماران رنال کولیکی که مقاوم به درمانهای سرپایی هستند :
در این حالت که احتمالاً به علت انسداد مجرای ادراری بر اثر سنگ یا به علت همراهی سنگ با عفونت ادراری روی داده است، گزینههای زیر پیش رو خواهند بود:
سنگشکن: سنگشکن از امواج صوتی استفاده میکند که به راحتی از بافتهای بدن میگذرد و دارای قدرت کافی برای شکستن سنگ کلیه است. در این روش، سنگها به قطعات ریز شکسته و همراه با ادرار از مجاری ادراری دفع میشوند. این امواج بیخطرند و بیمار، آنها را حس نمیکند، اما از آنجا که تولید هر موج با صدای بلندی همراه است، برای محافظت از گوشهای بیمار از گوشی استفاده میشود. از عوارض این روش میتوان به وجود خون در ادرار، کبودی پشت و شکم و احساس ناراحتی در زمان عبور سنگهای شکسته شده از مجاری ادراری اشاره کرد. علاوه بر آن، ممکن است سنگها در مرحله اول به طور کامل خرد نشوند که در این صورت، باید مجدداً از دستگاه سنگشکن یا از سایر روشهای خارج کردن سنگ که توضیح داده خواهد شد، استفاده کرد.
شاید بتوان گفت که این روش جزء عمومیترین روشهای درمان طبی سنگهای کلیه است. استفاده از این روش در مواردی که سنگ کلیه خیلی بزرگ باشد، کارگشا نخواهد بود.
خارج کردن یا خرد کردن سنگ از طریق پوست: اگر سنگشکن کارساز نباشد یا سنگ خیلی بزرگ باشد، از این روش استفاده میشود. در این روش، لوله نازکی به نام نفروسکوپ از طریق برش کوچکی که در ناحیه پشت بیمار ایجاد شده وارد کلیه میشود. سپس با استفاده از آن، سنگ را خارج (لیتوتومی) یا آن را خرد میکنند و سپس خارج میسازند (لیتوتریپسی).
یوتروسکوپی: جراح در این روش، لوله تلسکوپ نازکی را به نام یوتروسکوپ از طریق مجرای ادراری به محل استقرار سنگ هدایت میکند و میکوشد تا با بهرهگیری از این ابزار دقیق، سنگ را به طور کامل خارج سازد یا برای راحتی کار، ابتدا آن را با استفاده از امواج فراصوت، لیزر یا تکنیک الکتروهیدرولیک بشکند و سپس خارج کند. گاهی ممکن است بیمار، نیازمند استفاده از لولههای توخالی کوچکی (موسوم به استنت حالب) باشد که در حالب جاگذاری میشود و آن را برای عبور ادرار و خردههای سنگ باز نگه میدارند. این کار اغلب برای درمان سنگهایی به کار میرود که از کلیهها وارد حالب شدهاند.
جراحی باز: جراح در این روش، برشی را در پهلوی بیمار ایجاد میکند و از این طریق با دسترسی به کلیهها اقدام به خارج ساختن سنگ یا سنگها مینماید. این، آخرین گزینه برای درمان سنگها است و در موارد معدودی مورد استفاده قرار میگیرد.
http://www.sahand272.blogfa.com/
http://www.rs272.com/
http://rs272.tarlog.com/
http://rs272.persiangig.com/
http://rs272.vcp.ir
WEST AZERBAIJAN URMIA--Dr.RAHMAT SOKHANI
علل وچگونگی ایجاد سنگ در بیماران رنال کولیکی
نوشته :دکتر رحمت سخنی از مرکز آموزشی درمانی امام خمینی(ره) ارومیه
Dr.RAHMAT SOKHANI
بطور کلی تشکیل و ایجاد سنگهای کلیوی در این افراد زیرشایعتر است:1- مردان 3 برابر زنان، دچار این مشکل میشوند (معمولاً بین سن 30 تا 50 سالگی).2- سفیدپوستان بیشتر از رنگینپوستان دچار این مشکل میشوند.3- افراد با سابقه خانوادگی مثبت، بیشتر از دیگران، مستعد تشکیل سنگ کلیهاند.4- کسانی که در مناطق کوهستانی، صحراها یا سایر مناطق گرمسیری زندگی میکنند، بیشتر از کسانی که در سایر مناطق جغرافیایی زندگی میکنند، در معرض ابتلا به این مشکل هستند.
روشهای مقابله با تشکیل سنگهای کلیوی :
مایعاتی که مینوشیم: ننوشیدن مقادیر کافی آب از اصلیترین علل تشکیل سنگ کلیه به شمار میرود. این مسأله به ویژه برای آنهایی که در مناطق گرم و خشک زندگی میکنند و نیز افرادی که در محیطهای گرم مانند آشپزخانهها، نانواییها و کورههای ذوب فلزات کار میکنند، از اهمیت بیشتری برخوردار است. نوشیدن نوشابههای گازدار و آب برخی میوهها مانند گریپفروت میتواند خطر تشکیل سنگ را افزایش دهد.
رژیم غذایی: مصرف مقادیر زیادتر از حد مجاز روزانه برخی ویتامینها مانند ویتامین D میتواند خطر تشکیل سنگ را افزایش دهد. در صورت مصرف این ویتامین به صورت دارو توصیه میشود دقیقاً به مقادیر توصیهشده از سوی پزشک توجه کنید. همچنین سطوح بالای کلسیم نیز میتواند باعث خطر تشکیل سنگ شود. مصرف مقادیر توصیهشده کلسیم همراه با رژیم کمنمک و کمپروتئین ممکن است از این خطر بکاهد. رژیمهای غذایی پرپروتئین، پرنمک و مصرف غذاهای حاوی اگزالات بالا مانند سبزیجات سبز تیره، خطر تشکیل سنگ را افزایش میدهد.
وزن و وزنگیری: در افراد چاق و با دورکمر بالا، خطر تشکیل سنگ، افزایش مییابد.
فعالیت بدنی: افرادی با الگوی زندگی کمتحرک، مشکلات بیشتری با سنگ کلیه خواهند داشت؛ چراکه محدودیت تحرک، موجب افزایش آزادسازی کلسیم از استخوانها میشود.
داروها: مصرف برخی داروها میتواند باعث تسهیل ایجاد سنگ کلیه شود.
عوامل خطرساز درایجاد سنگهای کلیوی :
سن و جنس: چنانکه گفته شد، مردان 3 برابر بیشتر از زنان و به ویژه در سنین 30 تا 50 سالگی، مستعد ابتلا به این بیماری هستند. همچنین زنان در سنین پس از یائسگی به دلیل کاهش سطح هورمون استروژن با افزایش خطر ابتلا مواجهند.
سابقه خانوادگی سنگ کلیه
سابقه ابتلای مکرر به عفونتهای مجاری ادراری
مشکلات طبی خاص: ابتلا به بیماریهایی مانند سندرم روده تحریکپذیر، پرکاری هیپرتیرویید، کیستیک فیبروزیس، نقرس، فشار خون بالا، مقاومت به انسولین بر اثر دیابت، چاقی و . . .
استراحت مطلق طولانیمدت
مشکلات مثانه ناشی از صدمه به طناب نخاعی
داروها: داروهایی مانند آنتیاسید و آسپیرین
سیستم ادراری غیر طبیعی مانند کلیه نعل اسبی
مهمترین عواملی که باعث افزایش احتمال عود سنگ کلیه میشوند، عبارتند از:
سطوح بالای مواد معدنی مانند اگزالات، کلسیم و اسید اوریک
کاهش حجم ادرار
عفونت مجرای ادراری
سطوح پایین سیترات
غیر طبیعی بودن pH ادرار ( چه بالاتر از حد معمول و چه پایین تر از آن)
عوارض سنگ کلیه
ابتلای به سنگ کلیه ممکن است باعث بروز مشکلاتی از این قبیل شود:
افزایش خطر ابتلا به عفونتهای ادراری یا تشدید عفونتهای موجود.
آسیبهای کلیوی، که در موارد خاص ممکن است حتی کار به نارسایی حاد کلیه بکشد.
پیشگیری از ابتلا به سنگهای کلیه به ویژه در کسانی که تنها یک کلیه دارند و بیماران دچار نقص سیستم ایمنی و افرادی که کلیههای پیوندی دارند، از اهمیت و حساسیت خاصی برخوردار است.
http://www.sahand272.blogfa.com/
WEST AZERBAIJAN URMIA--Dr.RAHMAT SOKHANI
http://www.rs272.com/
http://rs272.tarlog.com/
http://rs272.persiangig.com/
http://rs272.vcp.ir
روشهای پارا کلینکی تشخیصی بیماری رنال کولیک
نوشته :دکتر رحمت سخنی از مرکز آموزشی درمانی امام خمینی(ره) ارومیه
Dr.RAHMAT SOKHANI
دردهای کولیکی ناشی از سنگهای کلیوی درد بسیار وحشتناکی بوده و اکثر بیماران با وجود هر گونه شخصیت اجتماعی بالا نیز نمیتوانند خود را کنترل نموده وگاها نیز تا حد ناسزا گفتن به کادر و پزشک نیز مبادرت میورزند مخصوصا در افرادی که بار اول دچار این دردها شده اند بهرتقدیر در مرحله اول باید درد بیمار کنترال شود وبه موازات کنترل درد یا بعد آن بایستی به فکر راههای تشخیصی افتاد که در اینجا به شرح آنها میژردازریم ساده ترین روش تشخیص سنگهای کلیوی معاینه و گرفتن شرح حال در این گونه بیماران است بیماران اظهار میدارند که بصورت ناگهانی دچار درد فوق العاده شدید در یکی یا هر دو پهلو بدون سابقه قبلی شدند بیماران میگویند این درد از پهلو به سمت پایین منتقل میشود که در مردان به بیضه ها و در زنان به سمت واژن میباشد در بررسی هیستوری یا تاریخچه بیماری اکثر بیماران از سوزش ادرار و تغییر رنگ ادرار شاکی هستند در مواقع خیلی شدید و زمان دفع سنگ از خروخ خون از مجرای ادراری با دذرد یا بدون درد با یا بدون سوزش ادرار شاکی هستند که به آن هماچوری میگویند و اکثرا باعث وحشت بیماران میشود بع معاینه معاین وگرفتن هیستوری میتوان از روشهای پاراکلینکی زیر به ترتیب استفاده کرد :
آزمایش ساده ادرار:
این تست برای بررسی ادرار از نظر اسیدیتی(pH)، وجود گلبول قرمز در ادرار، وجود کریستالها در ادرار و . . . صورت میگیرد.
تستهای تشخیصی تهیه عکس آماده شکم با اشعه ایکس(KUB):
تهیه تصویری از کلیهها، حالب و مثانه جهت بررسی از نظر وجود یا عدم وجود سنگ و نیز تعیین محل آن.
سونوگرافی:
در این روش با بهرهگیری از امواج فراصوت همراه با پردازش کامپیوتری میتوان اندامهای داخلی، از جمله کلیهها و مجاری ادراری و مثانه را مورد بررسی قرار داد. این روش کاملاً ایمن، بدون درد و غیر تهاجمی است اما ممکن است سنگهای کوچک در این شیوه نادیده بمانند.
آی وی پی:
پزشک با این تست به دنبال سنگهایی میگردد که در تصویر ساده با اشعه ایکس دیده نشده است. پس از تزریق ماده حاجب از طریق سیاهرگهای بازو، در فواصل زمانی مشخصی که این ماده با فعالیت کلیهها به تدریج دفع میشود، با استفاده از اشعه ایکس، تصاویری از فرد تهیه میشود که ضمن بررسی اندازه و محل کلیهها و مسیر حالبها، وجود یا عدم وجود سنگ نیز ارزیابی میگردد. در صورت کشف هر نوع یافته غیر طبیعی ممکن است پزشک برای ارزیابی بیشتر، درخواست انجام سیتی اسکن کند.
سیتی اسکن:
انجام سیتی اسکن مارپیچی با فراهم آوردن تصویری مناسب و از زوایای مختلف از کلیهها و حالب، به بررسی دقیقتر آن کمک میکند.
http://www.sahand272.blogfa.com/
WEST AZERBAIJAN URMIA--Dr.RAHMAT SOKHANI
http://www.rs272.com/
http://rs272.tarlog.com/
http://rs272.persiangig.com/
http://rs272.vcp.ir
برحسب آنکه چه اتفاقی برای سنگ بیفتد، علایم این بیماری، متفاوت خواهد بود. سنگ ممکن است در کلیه بماند یا اینکه از کلیه خارج و از طریق مجاری ادراری دفع شود. در هر یک از این حالتها نیز ممکن است همه یا برخی از علایم زیر پدیدار شوند:
بدون علامت:
سنگهای کوچک معولاً بدون علامت خاصی از بدن دفع میشوند.
درد ناگهانی و مداوم:
سنگ، ممکن است باعث ایجاد دردهای شدیدی با کیفیت انقباضی در ناحیه پشت و طرفین کمر، شکم، کشاله ران یا ناحیه تناسلی شود. این دردها با تغییر وضعیت بدن نیز بهبود نمییابند. کسانی که حداقل یکبار دفع سنگ کلیه را با این کیفیت تجربه کردهاند، دردش را اینگونه توصیف میکنند: «بدترین دردی که تا الان تجربه کردهام.»
تهوع و استفراغ
مشاهده خون در ادرار:
این علامت معمولاً در اثر سنگِ باقیمانده در کلیه و نیز در اثر سنگِ به راه افتاده میتواند ایجاد شود.
سوزش و تکرر ادرار:
این علایم میتواند ناشی از عبور سنگ از مجاری ادراری باشد. البته احساس سوزش و ناراحتی حین دفع ادرار در عفونتهای مجاری ادراری نیز دیده میشود.
تب و احیاناً لرز
کاهش اشتها
اسهال یا یبوست
افزایش تعریق
احساس خستگی مفرط
به این نکته هم باید توجه داشت که علایم بالا در برخی بیماریهای دیگر نیز مشاهده میشود، لذا تشخیص نهایی و قطعی ابتلای فرد به سنگ کلیه، توسط پزشک و با توجه به علایم بیمار و انجام تستهای تشخیصی خواهد بود.
http://www.rs272.com/
http://rs272.tarlog.com/
http://rs272.persiangig.com/
http://rs272.vcp.ir
http://www.sahand272.blogfa.com/
WEST AZERBAIJAN URMIA--Dr.RAHMAT SOKHANI
علایم و نشانههابیماران رنال کولیکی
انتخاب :دکتر رحمت سخنی از مرکز آموزشی درمانی امام خمینی (ره) ارومیه Dr.RAHMAT SOKHANI
علل تشکیل سنگهای کلیوی در انسان
انتخاب :دکتر رحمت سخنی از مرکز آموزشی درمانی امام خمینی (ره) ارومیه
Dr.RAHMAT SOKHANI
عوامل متعددی مانند عوامل ارثی، رژیم غذایی، داروها، آب و هوا، شرایط محیط کار، شیوه زندگی و مشکلات طبی خاص با ایجاد تغییراتی در ادرار، زمینهساز تشکیل سنگ کلیه میشوند. این سنگها معمولاً بر اثر به هم خوردن تعادل میان آب و املاح و سایر مواد موجود در ادرار به وجود میآیند. سنگها معمولاً یا بر اثر کاهش حجم ادرار، یا بر اثر افزایش مواد تشکیلدهنده سنگها به وجود میآیند. نوع این تغییرات تعادلی نیز با ارزیابی انواع سنگهای ایجادشده، قابل تشخیص خواهد بود.
اغلب سنگهای کلیه از نوع کلسیمی هستند و به دلیل تغییر در سطوح ادراری کلسیم به وجود میآیند. بخشی از عواملی که موجب به هم خوردن تعادل مواد در ادرار و به دنبال آن، موجب تشکیل سنگ میشوند، عبارتند ازننوشیدن مقادیر کافی مایعات:
زمانی که بدن شما کمآب میشود، نمکها، مواد معدنی و سایر مواد موجود در ادرار ممکن است با هم تجمع یابند و بنای اولیه یک سنگ را پایهریزی کنند.
مشکلات طبی:
وجود برخی مشکلات طبی میتواند بر تعادل طبیعی مواد در ادرار تأثیر گذارد و باعث تشکیل سنگ شود؛ مانند، ابتلا به عفونتهای ادراری، بیماری التهابی روده، نقرس، پرکاری غده هیپرپاراتیرویید و برخی بیماریهای متابولیک ارثی مانند سیستینوری و هیپراگزالوری.
مصرف غذاهای حاوی اگزالات بالا:
در صورتی که از غذاهای حاوی اگزالات فراوان (مانند سبزیجات سبز تیره، شکلات، چای و مانند آنها)، زیاد استفاده میکنید، استعدادتان برای ابتلا به سنگ کلیه بیشتر خواهد بود.
مصرف برخی داروها:
مصرف برخی داروها مانند داروهای مدر و آنتیاسیدهای حاوی کلسیم، خطر ابتلا به سنگ کلیه را افزایش میدهند.
http://www.rs272.com/
http://rs272.tarlog.com/
http://rs272.persiangig.com/
http://rs272.vcp.ir
http://www.sahand272.blogfa.com/
WEST AZERBAIJAN URMIA--Dr.RAHMAT SOKHANI
رنال کولیک یا دردناشی از سنگ کلیوی چیست ؟
Renal colic
انتخاب :دکتر رحمت سخنی از مرکز آموزشی درمانی امام خمینی (ره) ارومیه
Dr.RAHMAT SOKHANI
شما بدترین دردی که در عمرتان تجربه کردهاید، چه دردی بوده؟ درد قلبی؟ درد دندان؟ درد زایمان؟ یا . . .؟ اگر این سؤال را از آنهایی بپرسید که درد ناشی از سنگ کلیه را تحمل کردهاند، معمولاً از همین درد به عنوان بدترین دردی که در عمرشان داشتهاند، یاد میکنند. از آنجا که نزدیک به 5 درصد آدمها، یعنی تقریباً یک نفر از هر بیست نفر، در مقطعی از عمرشان با این مشکل دست و پنجه نرم میکنند، بد نیست اطلاعاتتان را درباره راههای پیشگیری، تشخیص و درمان این بیماری افزایش دهید.سنگهای کلیه، تودههای معدنی سختی هستند که در کلیه تشکیل میشوند و ممکن است در کلیه، حالب، مثانه و پیشابراه دیده شوند. جنس این سنگها نیز با هم متفاوت و ممکن است از کریستالهای اگزالات کلسیم، فسفات کلسیم، اسید اوریک یا سیستئین باشد. از نظر اندازه نیز سنگها با هم متفاوتند، طوری که گاهی به کوچکی شن و سنگریزهاند و گاهی بزرگ و حتی شاخهدار، به شکل شاخ گوزن هستند و حتی ممکن است حجم لگنچه کلیه را نیز پر کنند.
این سنگها از شایعترین علل وجود خون در ادرار و بروز دردهای شکمی، درد پهلوها و درد منطقه کشاله ران محسوب میشوند. ایجاد سنگ نیز معمولاً از تشکیل قطعه بسیار کوچکی از مواد معدنی در کلیه آغاز میشود که این قطعه و قطعات مشابه ممکن است همراه با ادرار از کلیهها دفع شوند یا در کلیهها باقی بمانند که در حالت دوم، به عنوان یک هسته مرکزی عمل و مواد معدنی به تدریج روی آن رسوب میکنند و منجر به افزایش حجمش میشوند. ضمن اینکه در بسیاری از موارد، قطعات کوچک اولیه به هم متصل میشوند و قطعات بزرگتری را ایجاد میکنند.
بسیاری از سنگ ها در زمانی که هنوز کوچکند، از طریق مجاری ادراری، کلیهها را به آسانی ترک میکنند و نیاز به هیچ درمان خاصی ندارند. اما سنگهای بزرگتر ممکن است در حالب گیر کنند و باعث انسداد حالب و جلوگیری از خروج ادرار شوند که این حالت، منجر به دردهای شدید و مداومی میشوند که طی 15 تا 30 دقیقه، بدتر و بدتر میشود و در نهایت به اوج میرسد. در صورتی که انسداد کامل نباشد، درد خفیفتراست و با انتقال سنگ به مثانه، درد بهبود مییابد. این سنگها حتماً به درمان دارویی احتیاج دارند.
حدود 90 درصد از سنگهای کوچک (کوچکتر از 5 میلیمتر) بدون نیاز به اقدام درمانی خاصی از بدن دفع میشوند و تنها حدود 10 تا 20 درصد سنگها به اقدامات درمانی جدی نیازمندند. به طور متوسط، خروج سنگها از بدن بین 1 تا 3 هفته طول میکشد و تقریباً در دوسوم موارد، سنگها تا هفته چهارم پس از ظهور علایم، از بدن دفع شدهاند.
تقریباً نیمی از کسانی که دچار سنگ کلیه میشوند، اگر به اقدامات پیشگیرانه متوسل نشوند، تا 5 سال بعد دچار سنگهای بیشتری خواهند شد. اما پیشبینی این نکته که چه کسی طی سالهای آینده قطعاً دچار سنگ میشود یا چه کسی از ابتلای مجدد به این مشکل در امان خواهد بود، کار ناممکنی است.
http://www.rs272.com/
http://rs272.tarlog.com/
http://rs272.persiangig.com/
http://rs272.vcp.ir
http://www.sahand272.blogfa.com/
WEST AZERBAIJAN URMIA--Dr.RAHMAT SOKHANI
روشهای پیشگیری از سنگ سازی کلیه های انسان
انتخاب : دکتر رحمت سخنی از مرکز آموزشی درمانی امام خمینی (ره)
Dr.RAHMAT SOKHANI
مواجهه مجدد با سنگ کلیه در کسانی که یکبار تجربه سنگ کلیه را داشتهاند، کاملاً محتمل است. تقریباً نیمی از کسانی که سنگ کلیه داشتهاند، موارد بیشتری از ابتلا به سنگ را در مدت 5 سال بعد از اولین تجربهشان دیدهاند و تنها استثنا در این مورد، آنهایی هستند که از اقدامات پیشگیرانه بهره بردهاند. این اقدامات میتواند شامل ایجاد تغییراتی در شیوه زندگی مانند مصرف مایعات بیشتر و نیز ایجاد تغییراتی در رژیم غذایی باشد. در صورتی که دارای زمینههای مستعدکننده ابتلا به سنگ کلیه مانند سابقه خانوادگی ابتلا به سنگ باشید یا اینکه علیرغم مراقبتهای فوق، مجدداً دچار سنگ کلیه شوید یا سنگ شما به تدریج بزرگتر شود، ممکن است پزشکتان استفاده از تدابیر پیشگیریکننده دارویی را پیشنهاد کند. او ممکن است از شما بخواهد تا پس از دفع سنگ، ادرار 24 ساعتهتان را جمع کنید. با آزمایش ادرار میتوان به نوع و علت تشکیل سنگ پی برد و با دانستن این موارد میتوان راههای پیشگیری از پیدایش مجدد سنگ را مشخص و به آن عمل کرد.در موارد نادری نیز افزایش فعالیت غدد پاراتیرویید با تولید مقادیر بالای نوعی هورمون، موجب افزایش سطح کلسیم خون و تشکیل سنگ کلیه کلسیمی میشود. در چنین مواردی، برای پیشگیری از پیدایش مجدد سنگ ممکن است نیاز به یک عمل جراحی برای برداشتن غده پاراتیرویید باشد. اما در صورتی که سنگ کلیه شما با هر یک از موارد زیر همراه باشد، درمان آن نیازمند اقدامات بیشتری خواهد بود:
ابتلای مکرر به عفونتهای ادراری
کاهش عملکرد کلیه
تککلیهای بودن
بیماریهای نقص سیستم ایمنی
پیوندی بودن کلیه
اگر در اولین تجربه بیماریتان بیش از یک سنگ داشتهاید یا سابقه خانوادگی ابتلا به سنگ کلیه دارید، در آن صورت استعداد بیشتری برای ابتلای مجدد به سنگ خواهید داشت و لازم است تدابیری برای ممانعت از تکرار این مشکل بیندیشید. در چنین شرایطی، رعایت موارد ذیل کمککننده خواهند بود:
مایعات بیشتری مصرف کنید: روزانه حداقل 8 تا 10 لیوان آب بنوشید و اگر در مناطق گرم و خشک زندگی میکنید و اگر هوای محیط کارتان گرم است، آب بیشتری بنوشید. به تدریج بر مقدار مایعات مصرفی خود بیفزایید و اگر در حال حاضر، روزی 8 تا 10 لیوان آب نمینوشید، سعی کنید روزانه حداقل یک لیوان به آب مصرفیتان بیفزایید. افزودن تدریجی به مقدار آب مصرفی، به بدنتان این امکان را خواهد داد تا خود را با مقادیر اضافی مایع ورودی وفق بدهد.
مصرف فیبر و ویتامین C را افزایش دهید: فیبر در سبوس گندم و جو، حبوبات، نان تهیه شده از گندم کامل، کلم، هویج، میوهها و … یافت میشود. افزایش زیاد مصرف ویتامین C با اسیدی کردن ادرار موجب حل شدن سنگهای فسفات کلسیمی که از سنگهای شایع کلیه است و نیز سنگهای فسفات آمونیم منیزیم میشود که سنگهای اخیر با عفونتهای ادراری همراه هستند و در صورتی که از بین نروند، راهی جز جراحی برای از میان بردن آنها وجود نخواهد داشت.
مصرف گوشت را کم کنید.
مصرف کلسیم را افزایش دهید: مصرف مقادیر کافی کلسیم همراه با یک رژیم کمسدیم و کمپروتئین ممکن است از خطر ایجاد دوباره سنگ بکاهد. برخی مطالعات نشان دادهاند که برخلاف برخی تصورات رایج، مصرف مقادیر بالای کلسیم از خطر تشکیل دوباره سنگ میکاهد. احتمالاً این مسأله به دلیل اتصال کلسیم به اگزالات در داخل لوله گوارشی و ممانعت از جذب اگزالات است که بدین ترتیب از میزان ایجاد سنگ میکاهد.از مصرف غذاهای حاوی اگزالات فراوان مانند سبزیجات سبز تیره، ریواس، آجیل و شکلات بپرهیزید.
کمتر نمک بخورید: در زمان طبخ یا خوردن غذا از افزودن نمک به آن خودداری کنید. ترجیحاً نمکدان را هم از روی میز غذایتان بردارید.
توصیه های بسیار مهم در کاهش سنگ سازی در کلیه ها:
1ـ مقدار مایع مصرفی شما زمانی کافی است که رنگ ادرارتان کاملاً شفاف یا حداکثر زرد روشن باشد. در غیر این صورت، حجم آبی که مینوشید، کافی نیست و لازم است بر میزان مایع مصرفیتان بیفزایید. این نکته شامل تمام انواع آبهای قابل شرب با هر درجه سختی میشود؛ پس هیچوقت به تصور اینکه آب شرب منطقهتان املاح فراوانی دارد و شاید سنگساز باشد، از نوشیدن آب کافی پرهیز نکنید و مطمئن باشید که با مصرف مقادیر کافی از همان نوع آب نیز دچار مشکل نخواهید شد.
2ـ در صورتی که مبتلا به بیماریهای قلبی، کلیوی یا کبدی هستید و محدودیت مصرف مایعات دارید، حتماً قبل از افزایش حجم مایع مصرفیتان با پزشک معالج خود مشورت کنید.
3ـ ممکن است پزشک شما قبل از انجام هر نوع تغییری در رژیم غذاییتان تصمیم به انجام آزمایشهای تکمیلی بگیرد.
4ـ در صورتی که علیرغم رعایت موارد فوق و مصرف مایعات بیشتر و تغییر رژیم غذایی مجدداً دچار سنگ کلیه شدید، ممکن است پزشکتان از درمان دارویی کمک بگیرد. در مواردی هم که فرد مبتلا به بیماریهای زمینهساز تشکیل سنگ باشد، باز هم درمان دارویی برای کاهش خطر تشکیل سنگ توصیه میشود. نوع داروهای تجویزی نیز به نوع سنگِ تشکیلشده بستگی دارد.
http://www.rs272.com/
http://rs272.tarlog.com/
http://rs272.persiangig.com/
http://rs272.vcp.ir
http://www.sahand272.blogfa.com/
WEST AZERBAIJAN URMIA--Dr.RAHMAT SOKHANI
: جستجو